บทที่ 1 บทนำ: จุดเริ่มต้น
Chester บทนำ: จุดเริ่มต้น
@คอนโดนาวิน
“เออๆ มันอยู่กับกูนี่แหละ เดี๋ยวกูดูมันเอง” นาวินตัดสายเคย์เดนไปทันทีเมื่อคุยกันรู้เรื่อง
ร่างสูงหันมามองเพื่อนหนุ่มอีกคนที่นั่งซังกะตายอยู่กลางห้องรับแขกของเขาด้วยสีหน้าไร้วิญญาณสุดๆ ตอนนี้ทุกคนกำลังตกใจที่จู่ๆเจคอปก็ถูกแฟนสาวทิ้งแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
ในกลุ่มของพวกเขามีกันทั้งหมดเจ็ดคน โดยทุกคนเรียนอยู่ที่มหาลัยเดียวกันทั้งหมด นั่นก็คือมหาวิทยาลัยริชบูมปีที่สอง แต่ละคนเรียนคณะที่แตกต่างกันไป โดยมีเจคอป เรียนคณะนิเทศศาสตร์อยู่คนเดียว ส่วน ครูซ เคย์เดน นาวินเรียนคณะบริหารและอีกสามคนที่เหลือธีโอ มอแกน ลูคัส เรียนอยู่คณะเศรษฐศาสตร์
ปัญหาที่เกิดขึ้นตอนนี้ก็คือเจคอปถูกรุ่นพี่สาวอย่างเจสซี่บอกเลิกอย่างกระทันหัน ถึงขั้นเพื่อนของเขาไปต่อไม่เป็น นาวินได้แต่ยืนมองเจคอปอย่างเหนื่อยใจ เขาไม่รู้ว่าจะปลอบเพื่อนยังไงดี ดูจากสภาพคงอาการหนักน่าดู
เขาไม่เคยเห็นเจคอปเป็นแบบนี้มาก่อนเลย
“ไอ้คอป มึงจะร้องออกมาก็ได้นะเว้ย” นาวินไม่รู้จะปลอบยังไง เขาเคยปลอบแต่น้องสาวของตัวเอง ก็เลยพูดกับเพื่อนออกไปอย่างที่เคยทำ
เจคอปเงยหน้าขึ้นมองนาวินเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เขาจะนั่งก้มหน้ามองพื้นตามเดิม ถึงแม้จะมองพื้นคอนโดของเพื่อนมานานนับชั่วโมงแล้ว แต่เขาก็ไม่มีท่าทีที่จะเบื่อมันแต่อย่างใด
ตอนนี้หัวสมองของเขาไม่ได้สนใจพรหมสีน้ำเงินที่ปูอยู่บนพื้นเลยสักนิด ใบหน้าหล่อกำลังนั่งครุ่นคิดถึงแค่ประโยคเดียวซ้ำไปซ้ำมา ว่าเขาทำอะไรผิด ทำไมเจสซี่ถึงได้ทิ้งเขาไปง่ายๆ แบบนี้…..
เหมือนโลกของเขามันถล่มพังทลายลงมาตรงหน้า โดยที่ไม่เคยมีสัญญาณเตือนมาก่อนเลยว่าเธอจะทิ้งเขาไปแบบนี้ สี่ปีที่แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นฝ่ายเข้ามาจีบเขาเอง ความสัมพันธ์ของเขาและเธอกำลังพัฒนาไปอย่างราบรื่น….แต่ทำไม!
ทำไมทุกอย่างมันถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้!
“กูทำอะไรผิด…..”
“มึงอย่าเพิ่งคิดมาก มึงอาจจะไม่ได้ทำอะไรผิดขนาดนั้นก็ได้เพื่อน”
“กูแค่อยากรู้เหตุผล ว่าทำไมเจสถึงบอกเลิกกู”
“มึงลองคุยกันดีๆ ก่อนไหม”
“เขาไม่คุยกับกูแล้ว กูอยากเมาว่ะ” ใบหน้าไร้สีแหงนขึ้นมองเพดานด้วยความรู้สึกจุกแน่นในอก เขารักเจสซี่มาก มากกว่าผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยรักด้วยซ้ำ แต่ทำไมแฟนสาวถึงได้ใจร้ายกับเขาขนาดนี้
“เออๆ ไอ้คัสกับไอ้ธีกำลังมา กูบอกให้พวกแม่งซื้อเหล้ามาละ”
เจคอปปล่อยตัวปล่อยใจดำดิ่งลงไปในความมืดมิด ยิ่งคิดหาเหตุผลเขายิ่งปวดหัว หากคืนนี้ไม่เมาหัวราน้ำ เห็นทีเขาคงนอนไม่หลับเป็นแน่ ในเมื่อสมองฉายชัดแต่ภาพของผู้หญิงคนนั้นซ้ำไปซ้ำมาจนเขาแทบบ้าไม่เป็นอันทำอะไร
เวลาต่อมา….
“อึก อึก อึก”
“เฮ้ย! ไอ้เชี้ย มึงแดกเหมือนน้ำเปล่าเลยเหรอวะ” ธีโอนั่งมองเจคอปกระดกเเก้วเหล้าเข้าปากด้วยสีหน้าสุดอึ้ง
พวกเขาเพิ่งตั้งวงกันได้ไม่ถึงสิบนาที แต่เจอคอปฟาดเหล้าไปสามแก้วติดๆ แล้ว เขารู้ว่ามันอกหัก แต่ถ้ากินโหดแบบนี้มีหวังไม่ถึงครั้งชั่วโมงคอพับแน่!
“มึงอย่าไปห้ามมัน ให้มันเมาไปเถอะ” ลูคัสเอ่ยขึ้นมา เขารู้สึกสงสารเจคอปอยู่ไม่น้อย เพราะตอนที่มันคบกับเจสซี่ เพื่อนของเขาดูมีความสุขมากจริงๆ ไม่แปลกที่มันจะเสียใจมาก
“เฮ้อ อาการหนักจริงเพื่อนกู”
แกร๊ก!
เสียงเจ้าของห้องเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับร่างบางที่เดินเข้ามาในคอนโดตามหลังติดๆ นาวา มัส คือน้องสาวของนาวิน วันนี้หญิงสาวขอมานอนพักที่คอนโดพี่ชายอยู่เป็นประจำ เนื่องจากคอนโดนาวินอยู่ใกล้มหาลัยมากกว่า เธอจึงมักจะมาพักที่นี่อยู่บ่อยๆ
“มาแล้วเหรอ” ธีโอเอ่ย
“สวัสดีค่ะพี่ๆ” นาวาส่งยิ้มให้ทั้งสามคนตรงหน้าอย่างเป็นมิตร เธอเคยเจอเพื่อนของนาวินหลายครั้ง ยกเว้น ลูคัส เคย์เดนและ ครูซ สามคนนั้นเรียกได้ว่าเจอมาตั้งแต่เกิดเลยก็ว่าได้เพราะเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน
“ไง แสบน้อย ดื่มเหล้ากับพี่มั้ย” ลูคัสยักคิ้วให้ลูกพี่ลูกน้องสาวก่อนจะยกแก้วเหล้าของตัวเองโชว์ขึ้นมาเพื่อนเชิญชวนอีกคน
“ไอ้สัสลูคัส อย่ามาชวนน้องกู” นาวินรีบพูดแทรก สำหรับเขานาวายังเด็ก เขาไม่อยากให้น้องยุ่งเกี่ยวกับของมึนเมา
“พี่วินอะ เป็นแบบนี้อีกละ” นาวาทำหน้าบูดบึ้ง ถึงเธอจะอายุครบสิบแปดปีไปแล้วแต่นาวินก็ยังไม่หยุดห้ามเรื่องพวกนี้กับเธอเลย
เธอเองก็เป็นวัยรุ่นคนหนึ่ง อยากรู้อยากลองบ้างเหมือนกันนะ!
“ฮ่าๆๆ โดนสกัดดาวรุ่งซะงั้น” ลูคัสหัวเราะให้กับความหวงน้องสาวของนาวิน
“อะไรวา เลิกบ่นแล้วเข้าห้องไปนอนได้แล้ว นอนห้องเดิมใช่ไหม”
นาวาพยักหน้าให้พี่ชายแบบเซ็งๆ สายตาของหญิงสาวปรายไปมองเจคอปที่กำลังนั่งเหม่อไม่สนใจใครเลยเล็กน้อย
เป็นอะไรของเขา?
ปกติเธอกับเจคอปมักจะชอบถกเถียงกันเป็นประจำแต่วันนี้อีกคนดูแปลกไปอย่างเห็นได้ชัด นาวาจึงรู้สึกสงสัยขึ้นมาอยู่ไม่น้อย แต่หญิงสาวก็เลือกที่จะไม่เอ่ยอะไรออกมา เลือกที่จะเดินหายเข้าไปในห้องรับแขกห้องประจำที่ตัวเองชอบนอนตามปกติ ลับหลังนาวาไปแล้ว นาวินก็เดินมานั่งร่วมวงกับเพื่อนๆ เขาหวังว่าความเมาในวันนี้จะช่วยทำให้เจคอปหายโศกเศร้าไปได้บ้างไม่มากก็น้อย
หนึ่งชั่วโมงต่อมา….
“ไอ้คอปแม่งอึดสัส” ธีโอรู้สึกนับถือในความถึกของเพื่อนเป็นอย่างมาก หลังจากที่ดื่มเหล้าผสมโซดาอย่างเอาเป็นเอาตาย เจคอปก็หันมากินแบบเพียวแทน
“กินโหดขนาดนี้มึงระวังตับแข็งถามหานะ” ลูคัสเริ่มรู้สึกเป็นห่วงร่างกายของเพื่อนขึ้นมาทันควัน
“กูเจ็บ…..กูอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเขา” เจคอปที่เริ่มเมาได้ที่เปล่งเสียงออกมาด้วยอารมณ์เสียใจ
เขาน้ำตาขังไม่ถึงกับร้องไห้ มันเป็นความรู้สึกที่จุกหน่วงในใจ พูดไม่ออกมากกว่า ถึงแม้จะซัดเหล้าไปมากมายแค่ไหน แต่ภาพของผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ยอมหายไปจากใจของเขาสักที
“กูว่ามึงเมามากแล้วนะ หยุดกินก่อนไหม” นาวินเอ่ย
“กูยังไม่เมา! แล้วทำไมมึงไม่กินกับกู”
“พรุ่งนี้กูมีสอบ กินมากไม่ได้”
“หึ เออ! ช่างแม่งเหอะ ถ้าพวกมึงรีบก็ไปนอนกันเถอะ กูขอนั่งกินเงียบๆ คนเดียว”
สิ้นเสียงพูดของเจคอป นาวิน ลูคัสและธีโอต่างหันไปมองหน้ากันด้วยสีหน้าปลงๆ ดูท่าวันนี้เจคอปคงไม่ยอมหยุดกินง่ายๆ แน่
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป…..
นาวินเดินกลับมาหาเจคอปที่นั่งอยู่บริเวณห้องรับแขกอีกครั้ง เมื่อกี้เขาเพิ่งเดินลงไปส่งธีโอกับลูคัสมา เนื่องจากพรุ่งนี้เช้าพวกเขามีเรียนยกเว้นเจคอปที่ไม่มีเรียน ถึงจะอยากอยู่เป็นเพื่อนดื่มให้กับคนอกหักมากแค่ไหน แต่ตอนนี้มาวินก็เริ่มจะทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน
เขาเองก็ง่วงมาก….
#ฮัลโหลลล เป็นไงบ้างคะ มีใครรอคู่นี้อยู่บ้างไหมมมม อิอิ มาแล้ววว
