บทที่ 48 อิจฉา

  Chapter48.อิจฉา

  หลายชั่วโมงต่อมา....

  “อะอ๊ะ!” 

  พรึ่บ!

  ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่กำลังโอบเอวของฉันเอาไว้ในตอนนี้ เพราะเมื่อกี้ฉันเกือบล้มไปแล้วเพราะการก้าวขาที่ไม่มั่นคงของตัวเอง ซึ่งแน่นอนว่าคนที่เอื้อมมือมาคว้าตัวฉันเอาไว้ก็คือคนที่เป็นต้นเหตุของเรื่องนี้

  “อ่อนแอจัง” 

  “ชิ! เดินได้ก็บุญแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ