บทที่ 5 จะรับผิดชอบยังไง
Chapter04. จะรับผิดชอบยังไง
“พะพี่!! กรี๊ดดด!” นาวาเผลอร้องกรี๊ดออกมา ทันทีที่หางตาของเธอเหลือบไปเห็นร่างแกร่งนั่งแก้ผ้านิ่งๆ อยู่ข้างตัวเอง
” นะนี่พี่จะมานั่งแก้ผ้าตรงนี้ทำไมเนี้ย!! “ใบหน้าสวยแดงฉ่า รีบหันหนีอย่างไว ในขณะที่เจคอปยังคงนิ่งอึ้งพร้อมกับพยายามนึกทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อคืน
แต่ไม่ว่าเขาจะนึกยังไง....เขาก็นึกไม่ออกเลย
“เมื่อคืน....เกิดอะไรขึ้น “นั่นเป็นคำแรกที่ปากหนาเอ่ยถามออกมา
คำถามของเขาทำเอาร่างเล็กรู้สึกเหมือนโดนเข็มนับร้อยทิ่มแทงลงไปกลางใจ นอกจากเขาจะตื่นมาจำอะไรไม่ได้แล้ว เมื่อคืนเขาก็ยังหลงคิดว่าเธอเป็นยัยเจสซี่นั่นอีก!
มือเล็กกำหมัดแน่น แม้จะชอบอีกคนน้อยลงแล้ว แต่การที่เธอกับเขาได้เกินเลยกันไปเมื่อคืน กลับทำให้ความรู้สึกบางอย่างในหัวใจดวงเล็กค่อยๆ หวนกลับคืนมา
“หลักฐานคาตาขนาดนี้ พี่ยังมีหน้ามาถามวาอีกเหรอ” เรียวปากรูปกระจับสวยสวนกลับในขณะที่เธอกำลังเม้มปากแน่น นั่งหันหน้าออกไปอีกทาง
เธอไม่กล้า....แม้แต่จะหันไปมองหน้าเขาด้วยซ้ำ เพราะเธอกลัว นาวารู้ดีว่าเจคอปคิดกับเธอยังไง เขามีคนที่รักอยู่แล้วและเขาก็กำลังเสียใจเพราะยัยนั่นอยู่
“ทำไมเราไม่ห้ามพี่”
“ถามจริง!? พี่คิดว่าวาไม่ห้ามพี่เหรอ ในเมื่อพี่เมาขนาดนั้นอะนะ” ใบหน้าสวยอดไม่ได้ที่จะหันไปต่อว่าเขา
เธอทั้งพยายามพูดพยายามดิ้น มีแต่เขานั่นแหละที่ไม่มีสติคิดไตร่ตรองอะไร ใบหน้าหล่อได้ยินแบบนั้นก็ชะงักไป เมื่อคืนเขายอมรับว่าตัวเองเมามากจริงๆ น้อยครั้งนักที่เจคอปจะเมาแล้วภาพตัดไปจนจำอะไรไม่ได้แบบนี้
แม่งเอ้ย!
แล้วเขาควรจะทำยังไงกับสถานการณ์ตอนนี้ดี
เขาไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เรื่องมันเป็นแบบนี้
“แล้วพี่จะรับผิดชอบวายังไง พี่เป็นคนแรกของวานะ “
” ..... “
เมื่อเห็นเขาเงียบไปนาน นาวาจึงตัดสินใจเอ่ยถามออกไป ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรดลใจให้เธอถามหาความรับผิดชอบจากเขา พอได้เห็นสีหน้าอึดอัดที่แลดูน่ากระอักกระอ่วนใจนั่น หัวใจของเธอมันก็รู้สึกบีบรัดขึ้นมาอย่างหนักหน่วงซะงั้น
ครั้งแรกของเธอ....มันคงไม่มีค่าอะไรสำหรับเขาหรอก
” พี่ขอโทษ “
ยิ่งได้ยินคำขอโทษนาวาก็ยิ่งรู้สึกจุกหน่วงบริเวณหน้าอกด้านซ้าย เขาพูดมาแบบนี้หมายความว่า เขาไม่สามารถรับผิดชอบสิ่งที่เธอเสียไปได้สินะ
เจ็บชะมัด!
“เก็บคำขอโทษของพี่ไว้เถอะ วาไม่อยากได้ยิน แล้วก็กรุณาออกไปจากห้องนี้ด้วย วาไม่อยากเห็นหน้าพี่!”
“อืม”
เมื่อเห็นว่าอีกคนดูอารมณ์เสียเพราะเขา เจคอปก็ไม่รอช้าที่จะทำตามคำพูดของเธอ โดยหารู้ไม่ว่าตอนนี้อีกคนกำลังรู้สึกเสียใจมากๆ ที่เขาไม่แสดงความรับผิดชอบอะไรออกไปเลย นอกจากคำขอโทษที่ดูเหมือนจะเลี่ยงไม่ได้ของเขา
ที่เป็นแบบนั้นเพราะเขาพูดอะไรไม่ออกต่างหาก เขาไม่รู้ว่าควรจะพูดหรือทำอะไรด้วยซ้ำ เขาจะรับผิดชอบนาวายังไงให้สมกับสิ่งที่น้องของเพื่อนเสียไป หากจะให้รับผิดชอบโดยการเป็นคนรักหรืออะไรทำนองนั้น เขารู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้
เพราะเขากับนาวาไม่ได้รู้สึกชอบพอกันมาตั้งแต่แรก แถมตอนนี้หัวใจของเขาก็ยังคงเจ็บปวดจากรักครั้งเก่าที่เพิ่งจบลงไปหมาดๆ เสียด้วย ตอนนี้ร่างสูงไม่พร้อมที่จะรับผิดชอบหรืออะไรใครทั้งนั้น เพียงลำพังแค่เรื่องเก่า เขายังไม่สามารถก้าวผ่านมันไปได้เลย
มันอาจจะฟังดูเห็นแก่ตัว เเต่เมื่อคืนเจคอปไม่รู้จริงๆ ว่าตัวเองทำอะไรลงไป แม้จะรู้สึกผิดกับสิ่งที่เกิดขึ้นมากแค่ไหน แต่ในเมื่อนาวาไม่อยากเห็นหน้าเขา ชายหนุ่มก็จะรอให้เธอใจเย็นลงก่อนแล้วค่อยมานั่งหาทางออกร่วมกัน
ปึง!
“ฮึก....” สิ้นเสียงประตูปิดลง น้ำตาเม็ดใสก็ไม่รอช้าที่จะไหลลงมาอาบแก้วสวย
ตอนนี้นาวาเองก็ตอบไม่ได้ว่าเธอกำลังเสียใจที่เขาไม่รับผิดชอบเธอหรืออะไรกันเเน่ หญิงสาวรู้แต่เพียงว่า เธอรู้สึกเจ็บ....รู้สึกเจ็บที่เขาดูไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอเลย ทั้งๆ ที่เธอเองก็รู้อยู่แก่ใจว่าเมื่อคืนที่เจคอปทำไปก็เพราะเขาเมา เธอคงเป็นได้เพียงตัวแทนของผู้หญิงคนนั้นสำหรับเขา
“ฮืออ....พี่ใจร้าย ฮึก” คนตัวเล็กนั่งร้องไห้ ปล่อยให้น้ำตาไหลรินอยู่แบบนั้น ในขณะที่ช่วงล่างของเธอยังคงระบมไม่หายเพราะขนาดที่ใหญ่เกินไปของเขาทำให้หญิงสาวรู้สึกเจ็บช้ำบริเวณนั้นเป็นอย่างมาก
หลายชั่วโมงต่อมา....
“เห้อ”
ฟึ่บ!
ผมทิ้งตัวลงบนโซฟาด้วยความรู้สึกที่คิดไม่ตก เพราะก่อนหน้านี้ผมนั่งรอนาวาเดินออกมาจากห้องนอนเพื่อหวังจะเคลียร์เรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ้น แต่คนตัวเล็กดูเหมือนจะไม่ยอมออกมาจากห้องนอนง่ายๆ
ด้วยความที่ผมยังไม่ได้อาบน้ำและสมองของผมเอาแต่คิดอะไรหลายๆ อย่าง ไหนจะความปวดหัวที่ยังคงเล่นงามผมอย่างทรมานนี่อีก ทำให้ผมตัดสินใจกลับคอนโดมาก่อน ไว้มีโอกาสเหมาะๆ เมื่อไหร่ ผมจะรีบไปเคลียร์กับนาวาถึงเรื่องที่เกิดขึ้นทันที
ผมไม่อยากมองหน้ากับน้องสาวของเพื่อนไม่ติด เพราะผมเองก็รู้จักนาวามาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม นาวาเป็นเด็กน่าตาน่ารัก นิสัยขี้เล่นและค่อนข้างจะออกไปทางดื้อเสียมากกว่า ที่ผมรู้ก็เพราะว่าผมมักจะชอบเถียงกับเธอบ่อยๆ เวลาเจอหน้ากัน เอาจริงๆ เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน กำลังทำให้ผมไปไม่เป็นมากกว่าการที่เจสซี่บอกเลิกผมเสียอีก
แต่ก่อนออกมาจากคอนโดของไอ้วินผมก็ได้ซื้อข้าวกับยาเอาไว้ให้คนตัวเล็กแล้วนะ ดูจากคราบที่เปื้อนอยู่บนเตียง....เมื่อคืนผมคงไม่ได้ป้องกันแน่ๆ นั่นแหละที่ทำให้ผมโมโหตัวเอง ถ้าเกิดผมเผลอทำน้องสาวเพื่อนท้องขึ้นมา เรื่องนี้คงเป็นเรื่องใหญ่ที่สุดในชีวิตของผมแล้ว
“Shit!! ทำไมต้องเมาขนาดนั้นด้วยวะ!” ผมอดไม่ได้ที่จะสบถออกมาอย่างหัวเสียให้กับสิ่งที่ตัวเองไม่สามารถกลับไปแก้ไขอะไรได้
Message
นาวิน : อย่าลืมกินยา
นาวิน : พี่ซื้อข้าวกับยาเอาไว้ให้
มือหนาไม่รอช้าที่จะแชทบอกอีกคน เพราะผมกลัวว่าหากนาวากินยาช้าไปกว่านี้มันจะยิ่งเสี่ยง
ทันทีมี่ผมกดออกจากแชทของน้องสาวเพื่อน สายตาของผมดันเหลือบไปเห็นแชทของอดีตแฟนสาวอีกครั้ง จู่ๆ หัวใจของผมมันก็รู้สึกจุกชาขึ้นมา พร้อมกับสมองที่ยังคงมีคำถามเต็มไปหมดว่าทำไม....เจสซี่ถึงได้ทิ้งผมไปง่ายๆ แบบนี้
คิดได้แบบนั้นผมจึงตัดสินใจกดโทรออกหาอดีตแฟนสาวที่เพิ่งเลิกกันไปหมาดๆ ด้วยหัวใจที่สั่นไหวอีกครั้ง
ครืด~ ครืด~
‘ฮัลโหล คอปมีอะไร เจสบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าให้เลิกติดต่อกัน’ เสียงหวานที่เคยบอกรักผม ตอบกลับผมมาด้วยน้ำเสียงเฉยชาไร้เยื่อใย
“เจส....คอปขอโทษ เราไม่เลิกกันได้ไหม” ถึงแม้ว่าผมจะไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอะไรมากมาย แต่ตอนนี้เพื่อให้เธอกลับมา ผมยอมทุกอย่าง
’คอปเลิกพูดคำนั้นได้ไหม เจสตัดสินใจดีแล้วทุกอย่าง ที่ผ่านมาเราเคยมีช่วงเวลาที่ดีต่อกัน แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีปัญหาเลยนี่ คอปรู้ดีที่สุดว่าทำไมเราถึงเลิกกัน ต่อจากนี้จะได้ไม่มีคนงอแงคอปอีกแล้วไง เวลาคอปไม่อยากเอา คอปจะได้ไม่ต้องฝืนใจทำ ‘
เสียงอดีตแฟนสาวเอ่ยปากบอกผมมาอย่างประชดประชันอยู่ไม่น้อย บางครั้งผมว่าเรื่องนี้มันก็ดูตลกไปหน่อย การที่เธอหยิบยกเรื่องอย่างว่ามาเป็นข้ออ้างในการบอกเลิกผม ผมมั่นใจว่ามันมีเหตุผลที่มากกว่านั้นแน่นอน เพียงแต่เจสซี่ไม่ยอมบอก
“เจส คอปไม่เคยฝืนใจทำเลย คอปรักเจสมาก เจสรู้ใช่ไหม “
’ความรักมันกินไม่ได้หรอกนะคอป แค่ความรักอย่างเดียว มันไม่พอหรอก ต่อจากนี้เลิกติดต่อเจสมาได้แล้วนะ ขอบคุณนะคอปสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมา ‘
ติ๊ด!
เธอบอกผมเอาไว้แค่นั้นก่อนจะตัดสายทิ้งไปอย่างไม่ลังเลเลยสักนิด หัวใจของผมตอนนี้ไม่ต้องบรรยาย ทุกคนก็น่าจะพอเข้าใจว่ามันกำลังเละเทะแค่ไหน ผมวางหัวพิงไปกับโซฟาราคาแพงอย่างคิดไม่ตก ผมเสียใจมากๆ และรู้สึกจุกหน่วงในใจจนพูดไม่ออก ก่อนที่หยดน้ำตาของลูกผู้ชายจะค่อยๆ ไหลลงมาอาบแก้มสากของผม
มันก็ดีเหมือนกัน ในเมื่อเธอเลือกที่จะตัดผมออกจากชีวิตอย่างสุดความสามารถ ต่อจากนี้ผมก็จะพยายามทำใจและกลับมารักตัวเองให้ได้ ก็แค่นั้น
#สงสารใครดีคะ
