บทที่ 10 ตอนที่5/2 คนน่ารัก (2)
เวลาปกติแค่เรียนก็ยุ่งจนหัวหมุนอยู่แล้ว ไหนเลยจะสนใจทำเรื่องอื่นเสริม แต่เพราะคนๆ นี้สวยน่ารักจริงๆ จากช่วงเย็นที่เอาไปเที่ยวเตร่ดื่มเหล้า ก็ได้มานั่งสุมหัวแก้คำถามวิศวกรรมช่วยเธอ
อดทนเอาใจอยู่ได้หนึ่งปีเต็มโดยไม่มีใครยอมถอย ท้ายที่สุดจากกัดกันเหมือนหมาก็เริ่มไปไหนมาไหนด้วยกัน รู้ตัวอีกทีความขัดแย้งก็จืดจาง แถมเมลลินที่เคี่ยวเข็ญพวกเขาจนเกรดสูงชะลูดยังเล่าถึงกฎเหล็กที่ห้ามฝ่าฝืนขึ้นมาข้อหนึ่ง
นั่นคือ...ไม่คบเพื่อนเป็นแฟนเด็ดขาด
พวกเขาเสียรู้กลายเป็นเพื่อนเธอทั้งหมด คราวนี้ก็เกิดความรู้สึกละล้าละลัง ชอบได้แต่ครอบครองไม่ได้ อยากเลิกเป็นเพื่อนก็ทำไม่ได้อีก วันเวลาผ่านไปสองปีเต็มจึงสงบจิตสงบใจคุ้นเคยกับการเป็นเพื่อนเธอในที่สุด ไม่สามารถเรียกร้องเกินเลยกว่านี้ได้
“สงสารไอ้น้องนั่นว่ะ ไม่รู้อิเจ๊จะพาไปแหกโค้งไหน พวกมึงก็รู้ว่าเมลมันขับเร็ว” อนุรักษ์เหมือนจะเห็นใจ แต่ถูกภรันเจ้าเดิมขัดคอ
“มึงต้องพูดว่า อิจฉาไอ้น้องนั่นว่ะ ได้ซ้อนท้ายไปกับอิเจ๊ทั้งที่มึงจ้องตั้งนาน ไอ้รักษ์มึงมีแฟนแล้วนะเฮ้ย เดี๋ยวแฟนมึงเข้าใจผิดมาด่าเพื่อน เลิกๆ คิดอะไรอยู่ก็ล้มเลิกซะ”
“หุบปากไปเลย”
อนุรักษ์คล้ายร้อนตัว ตวาดเพื่อนกลบเกลื่อนนัยน์ตาที่ไม่พอใจของตนเอง ไอ้น้องใหม่นั่นมาวันแรกก็ตีสนิทกับเมลลินได้อย่างรวดเร็ว เมื่อครู่เขาสังเกตอยู่ตลอด สายตาที่คนๆ นั้นที่ใช้มองเพื่อนสาวดูทะแม่งไม่น่าไว้ใจสักนิด
“จะไปหาพ่อที่เวทีมวย แอดไลน์มามีอะไรค่อยคุยกันคืนนี้”
เมลลินละทิ้งความเง้างอนแล้วเอ่ยกับป้อมปราบอย่างใจดี จะโกรธที่ตลอดสองปีมานี้เขาไม่ติดต่อมาเลยก็โกรธอยู่ ทว่าเมื่อนึกถึงเรื่องราวที่เพื่อนต้องเผชิญ นึกถึงสภาพอิดโรยของเขาวันที่จากกันครั้งนั้น ทำใจแข็งเป็นเด็กสาวขี้เหวี่ยงเอาแต่ใจเหมือนเคยก็คงไม่เข้าท่า เมลลินจึงระงับความขุ่นข้องค่อยๆ ปรับอารมณ์
“เวทีมวยไหน”
“ลุ่มดำเนิน พาเด็กไปชก”
“อืม ไว้ค่อยคุยกันคืนนี้”
รถมอเตอร์ไซค์เวสป้าแดงสดขับมาจอดที่ป้ายรถหน้ามหาวิทยาลัย เมลลินถามไถ่ว่าเขาพักอยู่ไกลแค่ไหน หากไม่มากจะได้ไปส่ง
ป้อมปราบบอกว่าตนเองพักอยู่แถวกลางกรุง พอได้ยินว่าต้องเดินทางเกือบชั่วโมงก็ไม่สามารถไปส่งได้ ทั้งที่พึ่งเจอกันแท้ๆ เธอกลับไม่มีเวลาเสวนาเลย หมอนี่จะว่าอะไรหรือเปล่า เหลือแค่สามสิบนาทีก็จะเริ่มการชกแล้วด้วย
“ไว้คุยกันคืนนี้ ไม่ต้องคิดมาก”
ราวกับได้ยินความคิดของเธอ ป้อมปราบจึงพูดให้สบายใจ พอเมลลินเบิ้นมอเตอร์ไซค์ขับไปไกล ชายหนุ่มก็ย้อนเดินไปที่ตึกจอดรถใกล้กับทางเข้ามหาวิทยาลัย ล้วงกุญแจรถยนต์มาเซราติคันหรูสีเงินวาวราคาหลักสิบล้านออกมา เปิดประตูก้าวขาเข้าไปนั่ง คลายเน็กไทนักศึกษาออกช้าๆพลางเผยสีหน้ายิ้มย่องแววตาอ่อนโยนเป็นพิเศษ
หากเธอได้เห็นลูกรักคันงามคันนี้ของเขาคงถามเซ้าซี้แน่ว่าไปได้มาจากไหน
“คนอะไรน่ารักเป็นบ้า”
สนามมวยลุ่มดำเนิน เป็นสนามมวยไทยที่มีชื่อเสียงและเป็นที่ยอมรับสูงสุดของประเทศในตอนนี้ เสมือนสังเวียนกลางสำหรับให้ค่ายมวยใหญ่เล็กจากทั่วทุกสารทิศนำคนมาขึ้นชกประลองฝีมือ ทั้งกรรมการและการตัดสินก็เที่ยงตรงเล่นลูกไม้ยาก จึงการันตีได้ถึงคุณภาพของนักชกที่ชนะบนเวทีว่าไม่ค้านสายตาประชาชนแน่นอน
เมลลินมาถึงก็ถอดช็อปสีกรมท่ายัดไว้ใต้เบาะรถมอเตอร์ไซค์ก่อน จากนั้นเดินตามโค้งประตูทอดยาวเข้าไปข้างใน
ทันทีที่โผล่มายังพื้นที่หอเกียรติยศนักมวยเจ้าสถิติแต่ละรุ่น หญิงสาวเหลือบมองรูปเก่าที่แสนจะเก๊กท่าวางมาดของนักมวยคนหนึ่ง ข่มกลั้นไม่ให้ตัวเองเบ้ปาก แต่ก็อดไม่ได้มุ่ยหน้าค้อนใส่สักที
“จุ๊ๆ คุณเฉลิม ยอดองอาจ แชมป์รุ่นน้ำหนักไม่เกินเจ็ดสิบกิโลกรัมแปดสมัยซ้อน โอลิมปิกเหรียญทองสองเหรียญ จนปัจจุบันก็ยังไม่มีใครทำลายสถิติได้ จ้าๆ ฟังมาตั้งแต่เด็กจนหูเปียกแล้ว”
เธอแซวรูปสมัยหนุ่มแน่นของพ่อซึ่งเด่นหราอยู่บนทำเนียบหอเกียรติยศ ต้องยอมรับว่าคุณเฉลิมเขาเก่งจริงๆ ไม่อย่างนั้นหลังแขวนนวมคงไม่กลายเป็นครูมวยเลื่องชื่อ
เดินผ่านกี่ครั้งก็หยุดคุยด้วยทุกครั้ง นี่เป็นความเคยชินอย่างหนึ่งของเมลลินไปแล้ว ทั้งภูมิใจทั้งนึกหน่ายเวลาคนยกเอามาเล่าอวด สองสามรอบไม่ว่าอะไร แต่บิดาแทบจะท่องให้ฟังสามเวลาก่อนกินข้าว ใครทนไหวก็ทน เธอไม่เอาด้วย
หญิงสาวเลื่อนสายตาผ่านๆ พลันพบว่ากระดานข้างกันมีรายชื่อนักชกชาวต่างชาติเพิ่มขึ้นมาไม่น้อย ใต้ฉายาและสถิติแปะสังกัดค่ายที่ดูแล นับดูคร่าวๆ น้องใหม่มาแรงในช่วงสองปีนี้น่าจะเป็นค่ายมวยที่ชื่อว่าเคโอ
“เคโอ?” เมลลินทำหน้านึก “ไม่ใช่ค่ายที่ป้อมปราบว่าเหรอ”
ค่ายเคโอมีนักมวยต่างชาติมาเรียนมวยไทยด้วยเยอะที่สุด ทักษะไม่เลว ไหวพริบการแก้เกมบนสังเวียนค่อนข้างดี ถ้าไม่ติดว่ามีพ่อเธอคอยขัดขาส่งเด็กไปปาดชัยชนะบ่อยๆ ป่านนี้คงพุ่งทะยานเป็นเจ้าใหญ่ครองตำแหน่งแถวหน้าสุดไปแล้ว
ก่อนจะไปหาบิดาข้างสังเวียน เมลลินหยุดยืนคุยกับชายวัยกลางคนท่าทางมากเล่ห์คนหนึ่ง รับตั๋วแลกใบใหญ่มาไว้ในมือพลางอมยิ้มกริ่ม
“ไอ้หยา!อั้วรู้ว่าคู่ต่อไปเป็นนักชกจากค่ายเตี่ยลื้อ แต่พูดก็พูด โอกาสชนะไม่มาก ลื้อเปลี่ยนข้างแทงจะดีกว่า”
เถ้าแก่พนันนอกระบบคล้ายอยากเตือนด้วยความหวังดี แต่แววตาคนทำมาหากินวาวโรจน์ปิดไม่มิดเพราะจำนวนเงินที่เมลลินลงนั้นถือว่าอักโข
ใครๆ ก็พนันว่านักมวยจากเคโอจะเอาชนะไปได้ ยายหนูนี่อ่อนต่อโลกเกินไป ดาวรุ่งทั้งคู่เห็นได้ชัดว่ามุมน้ำเงินสถิติน็อคเอ้าต์สูงกว่ามาก
กินฟรี กินฟรี โดนกินฟรีแน่ๆ
