บทที่ 13 ตอนที่7 นอนด้วยกันเหมือนเคย

เห็นเธอจมจ่อมไม่ขยับสักทีป้อมปราบคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มดึงคนลงมาจากมอเตอร์ไซค์ จูงแขนแม่สาวคนสวยเดินต้อยๆ ไปยังลิฟต์เพื่อพาขึ้นชั้นบน ประตูเหล็กสองด้านเลื่อนประกบเข้าหากันเมลลินถึงได้สติกลับมา อย่างไรก็รู้สึกว่าไม่ค่อยถูกต้อง แต่ก็ไม่ทราบว่าไม่ถูกตรงไหน

“เมลแค่มาส่งไม่ได้จะขึ้นห้องด้วยสักหน่อย”

“หืม?...