บทที่ 35 ตอนที่18/2 กลับบ้าน (2)

“อืม ลูกข้าไม่ใช่ผู้ชายนี่หว่า งั้นป้อมปราบ ถ้าเอ็งไม่ถือสาว่าคับแคบก็นอนกับไอ้แสนเถอะ ไอ้เมลมันโตแล้ว เกิดหน้ามืดคุมไม่อยู่แล้วเอ็งเป็นอะไรในบ้านข้าขึ้นมา ข้ากลัวจะรับผิดชอบไม่ไหว”

“พ่อ!...” เมลลินเค้นเสียงต่ำลอดไรฟัน อับอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

ใครเขาพูดถึงลูกสาวตัวเองแบบนี้บ้าง เธอไม่ใช่นา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ