บทที่ 46 ตอนที่24/1 เธอเอาตัวรอดเก่ง (1)

เมลลิน (“…”)

อนุรักษ์นี่มันสอดรู้จนน่าโมโหจริงๆ ขืนเจ้าบ้านี่ทราบว่าป้อมปราบกับเธอแอบไปทำอะไรกันมา จะไม่โวยวายป่าวประกาศไปทั่วเหรอ…อ๊ากกก!

“ไอ้รักษ์”

“จ๋าที่รัก เรียกเค้าทำไมค้าบบบ” อนุรักษ์ยิ้มแฉ่ง หันมามองเมลลินด้วยดวงตาใคร่รู้

“ที่รักป้าแกน่ะสิ ให้พักอีกสิบนาที หรือถ้าว่างมากจนมีเวลาสอดเรื่องชาวบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ