บทที่ 22 คนที่ซ่อนไว้ 1

ป่านนี้ดาหวันคงเมาเป็นลำยองแล้วมั้ง

ชาร์ลียกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู นับครั้งไม่ถ้วนตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาในบ้าน นั่งลงรอคอย จนกระทั่งถึงเวลาที่ต้องรับประทานอาหาร เขาก็ทำตัวเสียมารยาทด้วยการทำเช่นนั้น ราวกับมีธุระที่ต้องรีบไป

ทั้งที่ความจริง เขาไม่จำเป็นต้องไปไหน ที่นี่เป็นบ้านของเขา ชายหนุ่มสร้างมันขึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ