บทที่ 47 ขีดเส้นแบ่ง 3

“งั้นให้เหมไปส่งที่บ้าน” มือเรียวสวยยกขึ้นไปปัดผมที่หล่นมาปรกหน้า หยิบมันไปทัดหูให้อย่างอ่อนโยน

แต่ดาหวันกลับไม่อินไปกับการกระทำนั้น แม้จะรู้ว่าเขาห่วงใยจริงๆ แต่พอครอบครองไม่ได้ ก็ไม่ต่างอะไรกับของปลอม หรือการเสแสร้งแกล้งทำ ด้วยอารมณ์ที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ จึงเผลอปัดมือเขาออก ชาร์ลีเองก็ชะงัก เพราะป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ