บทที่ 53 ตัดใจ มันก็เป็นแค่เรื่องสมมติ 2

“วันเหนื่อยจะอธิบายละ” เธอยอมแพ้ เมื่อพูดไปก็เท่านั้น “ปล่อยวันค่ะ วันจะไปนอน”

ดาหวันเลยทำหน้าบึ้ง พร้อมกับทำท่าจะผละออกไปจากอกกว้าง ซึ่งเธอโกรธจริงๆ งอนจังๆ เธอเบื่อที่จะพูดกับเขาในเวลาที่พูดไปก็ไม่ได้ความ ยิ่งเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้ด้วย พูดไปก็เสียเวลาเปล่าๆ

เสียอารมณ์มากด้วย ... ซึ่งหน้าตาเธอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ