บทที่ 57 เอ่ยคำลา 4

“ฉันกับไทคุยกันปกติค่ะ โดยส่วนใหญ่เราจะปรึกษาเรื่องร้าน มีบ้างที่เขาบ่นเรื่องส่วนตัวให้ฟัง” ลลิตยังคงตอกย้ำ “จริงอยู่ที่ไทเป็นคนออกทุนให้ แต่ก็อย่างที่เห็นว่าร้านอยู่ได้ก็เพราะฉัน ไม่ใช่เขา”

“งั้นเธอคงไม่อยากรู้สินะว่าเด็กใหม่พี่ไทเป็นใคร” แม้อันดาจะเสียหน้าก็จริง แต่เธอก็ยังไม่ยอมแพ้ เพราะมั่นใจว่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ