บทที่ 63 วาดวิมานบนหาดทราย 3

“ค่อยๆ กิน เดี๋ยวก็ติดคอหรอก” ชาร์ลีไม่ได้หงุดหงิด แม้มันจะน่าหงุดหงิดก็ตาม แต่ถึงปากจะว่าไปแต่เขาก็ยังแกะกุ้งแกะปูให้หญิงสาว เท่านั้นไม่พอยังหยิบกระดาษออกมาเช็ดปากให้ แค่เฝ้ามองเธอกินได้อย่างอร่อย เขาก็สบายใจ อย่างน้อยที่สุดก็รู้สึกดีที่ทำให้ดาหวันได้มีวันดีๆ กับเขาบ้าง

เขารู้ว่าเธอเหนื่อย อยู่กับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ