บทที่ 68 ถอยดีกว่า ไม่เอาดีกว่า 1

“มีอะไรก็บอกเราได้นะ” นอกจากให้ลูกอมของโปรด ติณณ์ยังเอ่ยออกมาปลอบประโลมจิตใจ

น้ำเสียงของเขาน่าฟัง ให้ความรู้สึกเย็นอกเย็นใจ “ขอบใจนะ แต่เราไม่มีอะไรระบายหรอก”

จะระบายได้ยังไง ในเมื่อเป็นเรื่องที่บอกใครไม่ได้เลยด้วยซ้ำ แต่ดาหวันก็ยังรู้สึกดีที่มีคนเป็นห่วง ที่สุดแล้วสายตาของติณณ์ก็ทำให้เธอลืมๆ เรื่...