บทที่ 80 ใจกว้างดั่งน้ำทะเลจรดปลายฟ้า 1

“อย่าดื้อให้มากเลยวัน ช่วงนี้ผมเครียดเรื่องงานมามากพอแล้ว พูดอะไรก็ให้ทำตามนั้น”

ชาร์ลีพูดขึ้นขณะที่ลูบไปยังลาดไหล่ของดาหวัน ที่ตอนนี้กำลังนอนคว่ำทับอยู่บนอกกว้าง ทั้งที่ร่างกายของเธอและเขายังเปลือยเปล่า เนื้อตัวเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็ก แม้ความเย็นในห้องจะเย็นฉ่ำก็ตาม

“คุณไทไม่มองในมุมของวันบ้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ