บทที่ 82 ใจกว้างดั่งน้ำทะเลจรดปลายฟ้า 3

รับอรุณแสร้งเดินเข้ามาพิจารณาใกล้ๆ จากนั้นก็เอื้อมมือไปจับแขนดาหวัน และไม่ลืมที่จะส่งสายตาให้เด็กใหม่อย่างติณณ์ปล่อยมือจากรุ่นน้องสาว เพราะเธอไม่ต้องการให้เขาพา ‘เป้าหมาย’ ของเธอไปไหน

“วันจะออกไปข้างนอกหน่อยน่ะพี่อรุณ ข้างในคนเยอะ วันอึดอัด”

เธอพยายามบังคับให้เสียงของตัวเองไม่สั่นยามเมื่อตอบกลับไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ