บทที่ 97 ยื่นคำขาดและข่าวดี (ของคนอื่น) 2

“แล้วทำไมไม่รับโทรศัพท์” เมื่อเธอมีเหตุผลที่น่าฟัง ชาร์ลีเองก็ลดเสียงลงบ้าง ระหว่างนั้นก็เดินถือของที่เธอซื้อมาถมบ้านไปวางไว้บนโต๊ะกินข้าว

ก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับหญิงสาวที่เขาเฝ้าคิดถึงตลอดเวลาที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน

“มือไม่ว่างน่ะสิคะ” ถือข้าวของมามากมายขนาดนั้น จะเอามือไหนไปรับกัน “วันอยากกินสเต๊ก ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ