บทที่ 67 EP. 67 : อดทน

“หนูพริก”

“...คะน้าปริม” ฉันมองผ่านรั้วไปตามเสียงเรียกเบา ๆ ของน้าปริม แค่ได้สบตาก็รู้ว่าน้าปริมกำลังรู้สึกไม่ดีมาก ๆ 

“...น้าขอโทษนะลูก~” เสียงน้าปริมสั่น ตาก็มีน้ำตาคลอ ฉันไม่รู้เลยว่าน้าปริมเจออะไรมาบ้างเมื่อวานถึงได้แสดงอาการกลัวลูกชายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แต่ก็มั่นใจว่าคงหนักแล้วก็เลวร้ายพอต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ