บทที่ 18 ฝันไปเถอะ

“แต่... / ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น อยู่เป็นเพื่อนกันนี่แหละ อีกแค่แป๊บเดียวก็ได้กลับแล้ว ดูแลกันไป อีกอย่าง...ฉันอยากรับผิดชอบความผิดพลาดครั้งนี้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอเข้าใจใช่ไหมเซย์นิส” ฉันมองหน้าเขาแล้วพยักหน้าเบา ๆ จากนั้นก็กดปิดทีวีซะเพื่อให้ห้องมันเงียบไม่มีอะไรดึงความสนใจ

“โอเค ถ้างั้นเรา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ