บทที่ 43 ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ยังเหมือนเดิม

ฉันหลับไปถึงสามชั่วโมงรึเปล่านะ?

ขอโทษนะคะตัวเล็ก ทำหนูพักผ่อนน้อยไปด้วยรึเปล่านะ ขอโทษนะคะ ขอโทษจริง ๆ

ฉันพลิกตัวหันไปมองด้านข้างที่คิดว่าก็คงยังไม่มีเจ้าของเตียงนอนอยู่เหมือนเดิมแต่แปลกเพราะไม่ใช่อย่างที่คิด เขานอนอยู่ตรงนี้แล้ว ไม่รู้ว่าเข้ามานอนตอนไหนแต่คงเป็นตอนที่ฉันหลับไปแล้วนั่นล่ะ

“...” ฉัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ