บทที่ 46 ให้รางวัล

(ตุลย์...เวลาแบบนี้ตุลย์ยังมีอารมณ์พาน้องเซย์ไปช็อปปิ้งอีกเหรอ ไม่สงสารปริมเลยเหรอตุลย์ที่เผชิญปัญหาลำพัง...ทางนี้ก็เมียเหมือนกันนะ มาก่อนนานด้วยซ้ำเผื่อว่าตุลย์ลืม)

“ปริม” ฉันกำมือตัวเองทันทีที่ได้ยินประโยคสุดท้าย เริ่มไม่พอใจตั้งแต่ที่ทางนั้นต่อว่าพี่ตุลย์ว่าเวลาแบบนี้ยังมีอารมณ์พาฉันไปช็อปปิ้งอีก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ