บทที่ 60 เน่าตาย
(เฮีย~)
“อะไรไอ้นัท ทำไมมึงทำเสียงแบบนั้น ปริมตายเหรอ”
(ไอ้แฟรงค์...)
“ไอ้แฟรงค์ทำไม?”
(ไอ้แฟรงค์...ไม่ใช่พ่อของเด็กในท้องตังเม)
“...อะไรนะ?” พี่ตุลย์กับฉันหันมองหน้ากันเราทั้งคู่ต่างก็ขมวดคิ้วจนแทบจะผูกโบว์ก่อนที่พี่ตุลย์จะถามออกไป
(ไม่รู้ว่ะเฮีย ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น) เสียงพี่นัทคือน้ำเสียงของคนที...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ค่ำคืนของความรู้สึกที่หลากหลาย
2. บทที่ 2 ตามหารักแรก
3. บทที่ 3 คนอกหัก
4. บทที่ 4 จะลากหนูไปปล้ำไหม
5. บทที่ 5 ONS NC+
6. บทที่ 6 สมยอม
7. บทที่ 7 ONS and First love
8. บทที่ 8 คุ้น
9. บทที่ 9 ไม่ใช่ความรับผิดชอบของฉัน
10. บทที่ 10 จำไว้ว่า...
11. บทที่ 11 เป็นบ้าอะไร
12. บทที่ 12 ดูแลคู่กรณี
13. บทที่ 13 เป้าหมาย
14. บทที่ 14 ผลของความผิดพลาด
15. บทที่ 15 แน่ใจได้ยังไง
16. บทที่ 16 กลัวว่าใครบางคน...จะหายไป
17. บทที่ 17 ดูแลกันไป
18. บทที่ 18 ฝันไปเถอะ
19. บทที่ 19 มาพยายามกันเถอะ
20. บทที่ 20 ชอบตอนนี้เลยได้ไหม
21. บทที่ 21 ดีใจด้วย
22. บทที่ 22 คุณพ่อของตัวเล็ก
23. บทที่ 23 พูดไม่รู้เรื่อง
24. บทที่ 24 ไม่มีก็ไม่เป็นไร
25. บทที่ 25 ธุระของพี่ตุลย์
26. บทที่ 26 เชื่อใจก็พอ
27. บทที่ 27 ข้อเสนอ
28. บทที่ 28 เมีย
29. บทที่ 29 เผลอคิดไปเอง
30. บทที่ 30 ห่วง
31. บทที่ 31 คำพูดกับการกระทำที่สวนทางกัน
32. บทที่ 32 แค่นี้ยังไม่พอใช่ไหม
33. บทที่ 33 กลัวไม่เต็มใจ
34. บทที่ 34 ความน่ารักของพี่ตุลย์
35. บทที่ 35 งูเห่า
36. บทที่ 36 จัดการเอง
37. บทที่ 37 รับผิดชอบ
38. บทที่ 38 ไม่มีใคร
39. บทที่ 39 แปลก
40. บทที่ 40 ให้เกียรติ
41. บทที่ 41 ความลับ
42. บทที่ 42 ไปรักให้ไกล
43. บทที่ 43 ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ยังเหมือนเดิม
44. บทที่ 44 แพ้
45. บทที่ 45 เผื่อว่าจะลืม
46. บทที่ 46 ให้รางวัล
47. บทที่ 47 เรื่องราวแย่ ๆ
48. บทที่ 48 เจ็บจะตายแล้ว
49. บทที่ 49 อนุญาต
50. บทที่ 50 จะกลับมาหา
51. บทที่ 51 แหกอก
52. บทที่ 52 จะปล่อยให้รอไปถึงไหน
53. บทที่ 53 จะมีปัญญาทำอะไร
54. บทที่ 54 จะไม่ทำให้ผิดหวัง
55. บทที่ 55 จัดการเลย
56. บทที่ 56 ความจริงที่ไม่อยากบอก
57. บทที่ 57 กลัว
58. บทที่ 58 ไม่มีใครฆ่ามัน
59. บทที่ 59 รู้ความจริง
60. บทที่ 60 เน่าตาย
61. บทที่ 61 ล้างแค้น
62. บทที่ 62 จัดการได้เลย
63. บทที่ 63 ฉลองให้ความล้มเหลว
64. บทที่ 64 กินอะไรดี
65. บทที่ 65 ชอบที่สุด
66. บทที่ 66 ตลอดไป
ย่อ
ขยาย
