บทที่ 48 ขอโทษที่ปกป้องไม่ได้

"ฉันหิวน้ำ ขอน้ำให้ฉันกินหน่อย" ชายหนุ่มที่ไม่เหลือคาบมาเฟียบัดหนีขอร้องทหารสองนายสายตาละห้อยด้วยความเหนื่อยล้า

"ครับ" ทหารสองนายยังมีความเกรงใจอยู่บ้างก็เปิดประตูเหล็กหนาเดินถือน้ำและอาหารเข้ามาให้แต่ในจังหวะนั้นก็พลาดท่า

"เห้ย อึก ช่วย..ด้วย" มาเฟียหนุ่มใช้โซ่ขนาดใหญ่รัดต้นคอของทหารนายหนึ่งจนหมด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ