บทที่ 51 ยังไม่ถึงเวลา

"ปะป๊าขาตื่นขึ้นมาได้แย้วว หม่ามี๊คิดถึงแล้วน๊า จะไม่ตื่นมาเล่นกับหนูจริงๆ หยอคะ" จู่ๆ ก็มีเด็กเดินเข้ามาปลุกเขาจากการหลับไหล

มือเล็กป้อมๆ จิ้มใบหน้าหล่อเหลาอย่างหยอกล้อ

ชายหนุ่มที่จู่ๆ เขาก็มายืนอยู่สวนดอกไม้ได้ยังไง และมันสวยมากดั่งกับในนิทานจนเขาไม่อยากไปไหนเลย มันทำให้เขาหลงไหลกับที่นี่เป็นอย่...