บทที่ 52 หมดห่วง

"ค่อยๆ เดินนะคะ" หญิงสาวค่อยๆ พยุงเขาเดินตามราวเหล็กช้าๆ เพราะหลังจากที่ออกจากโรงพยาบาลมาเธอก็ฝึกเขาเดินเรื่อยๆ

"พี่เหนื่อยแล้วครับ" เขาฝึกเดินมาเกือบสองชั่วโมงแล้วและตอนนี้เริ่มเหนื่อยและก็หิวมากๆ ด้วย

"ไปค่ะ เฟียร์จะพาไปทานข้าว" เธอพยุงเขานั่งรถเข็นก่อนจะพาไปห้องอาหาร

ช่วงนี้เขาไม่ค่อยแพ้ท้องหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ