บทที่ 15 Game 14 | นัดเจอ
หนึ่งทุ่มครึ่งไม่ผิดไปแม้แต่วินาทีเดียว รถยุโรปสีดำทะเบียน 9911 ก็ขับมาจอดหน้าประตูรั้วราวกับถูกเสกขึ้นมา และคนที่กำลังยืนรอเธอข้างรถไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากคนที่เคยพบกันที่โรงแรมในเวนิสคราวก่อน
ร็อต รินาร์ดี...
“สวัสดีตอนเย็นครับ แว่นกันแดดสีดำกับหมวกไหมพรม? แฟชั่นแบบใหม่เอาไว้ใส่คู่กับเดรสยาวสีดำเหรอครับ”
การแค่นขำปิดท้ายทำให้ดาราสาวรู้ตัวว่ากำลังถูกเขาล้อเลียน เซียร์ราถอดแว่นกันแดดกับหมวกไหมพรมสีเดียวกันยัดใส่กระเป๋าด้วยความหงุดหงิด อดหันไปมองรอบข้างด้วยความหวาดระแวงไม่ได้
“ไม่ต้องกังวลครับ แถวนี้ไม่มีทั้งนักข่าวและปาปารัซซี เหมือนทางสเตลาโลจะให้พนักงานแกล้งปลอมตัวเป็นคุณขึ้นเพนต์เฮาส์ไปเมื่อตอนบ่าย ตอนนี้สื่อทั้งหมดเลยยังปักหลักอยู่ที่เพนต์เฮาส์ของคุณ”
เซียร์ราหลุดขำกึ่งประชดประชันกับการรายงานสถานการณ์ยิ่งกว่า CNN ของลูกน้องมาเฟีย เธอควรดีใจที่รู้ตัวว่าตนเองคิดถูกที่ขอความช่วยเหลือจากมาเฟียหรือเปล่า แต่ถึงอย่างนั้นคนมีชื่อเสียงค้ำฟ้าก็ยังวางท่าเชิดหน้าสู้ แม้ตอนนี้ชื่อเสียงจะป่นปี้ขนาดไหนก็ตาม
“เจ้านายของนายไม่ได้แจ้งฉันก่อนว่าจะคุยกันที่ไหน หวังว่าจะไม่เลือกสถานที่ที่ทำให้ชุดของฉันดูตลกไปมากกว่านี้”
“ไม่แน่นอนครับ” ร่างสูงเกือบหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตรเปิดประตูหลังคนขับออก ตามด้วยการผายมือเชิญอย่างคนที่ถูกฝึกการเข้าสังคมชั้นสูงมาเป็นอย่างดี “เชิญครับ...”
นักแสดงสาวเข้าไปนั่งบนเบาะหลังอย่างว่าง่าย ร็อตปิดประตูลงอย่างนิ่มนวลและกลับไปประจำที่คนขับ
อัลฟา โรเมโอสีดำแล่นออกจากถนนไลเซียมุ่งหน้าไปยังถนนนาซิโอเนลอย่างเงียบเชียบและมืดมิด เซียร์ราทอดสายตามองโคลอสเซียมที่ถูกฉายไฟส่องโดดเด่นแล้วนึกถึงตนเอง
เธอไม่อยากเป็นแบบนั้น ไม่อยากกลายเป็นสิ่งที่เคยยิ่งใหญ่และถูกกงล้อของเวลาพังทลายลง เหลือแต่ประวัติศาสตร์คร่ำครึรอการถูกลืมเลือน
“แอร์หนาวไปไหมครับ...”
คนคิดอะไรเรื่อยเปื่อยหลุดจากภวังค์ ไม่คิดว่าเขาจะเป็นฝ่ายชวนคุยก่อน
“ไม่...” น้ำเสียงแผ่วเบาตอบกลับไปทั้งที่ยังมองออกไปนอกหน้าต่าง บางอย่างที่ติดค้างอยู่ในหัวใจทำให้ริมฝีปากอวบอิ่มตัดสินใจขยับอีกครั้ง “ผู้หญิงในคลิปไม่ใช่ฉันนะ...”
เธอไม่ได้อยากบอกแค่คนที่กำลังทำหน้าที่ขับรถ แต่ต้องการจะบอกให้ทุกคนบนโลกรับทราบ
เธอผิดอะไร...ทำไมต้องมาหน้าเหมือนกันด้วย
“ครับ ผมเชื่อ”
คำตอบรับของคนขับรถทำให้เธอผินหน้าไปมองเบาะด้านหน้าตนเองอัตโนมัติ หัวใจที่เกือบจะแห้งตายเพราะเรื่องเลวร้ายวันนี้กลับมาเต้นแรงอีกครั้ง จะพูดตามมารยาทหรือเชื่อจริงๆ ก็ตาม แต่หัวใจของเธอในตอนนี้อบอุ่นขึ้นมาก อาจจะเป็นช่วงที่มีความสุขในชีวิตยิ่งกว่าในตอนได้รับรางวัลวอลปีด้วยซ้ำ
“ขอบคุณนะ ฉันเองก็อยากให้คนทั้งโลกเชื่ออะไรง่ายๆ แบบนายเหมือนกัน”
ไร้การตอบกลับจากลูกน้องมาเฟียใหญ่ มีเพียงเสียงสะอื้นแผ่วเบาดังออกมาจากเจ้าของริมฝีปากกระจับ และมันเงียบลงเมื่อรถยุโรปสีดำวิ่งเข้าสู่อาณาเขตโรงแรมในเครือลูซโซ
×××
ต่อให้เกิดเรื่องมากมายในชีวิต เซียร์ราก็ยังคงเชิดหน้าเดินตามหลังร็อตเข้าไปภายในโรงแรมโดยไม่สนใจว่าใครจะยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายวิดีโอและภาพนิ่งตนเองเก็บไว้
การพบกันระหว่างเธอกับเขาเป็นความลับ เซียร์รามั่นใจว่าภาพและวิดีโอที่ถูกถ่ายวันนี้จะถูกคนของเขาจัดการ และมันก็เป็นดังคาด บอดีการ์ดชุดดำนับสิบนายปรี่เข้าไปคว้าโทรศัพท์จากทุกคนในละแวกนั้นพร้อมเอ่ยปากข่มขู่ ใครขัดขืนหรือเสียงดังจะถูกจัดการในมาตรการถัดไป
เซียร์ราในตอนนี้ก็ไม่คิดจะสวมบทคนดีห้ามปราม เธอเชิดใบหน้าไร้อารมณ์ตนเองเดินตามลูกน้องของเขาจากไปอย่างเลือดเย็น
ระหว่างที่เดินผ่านห้องหน้าห้องอาหารก็อดสำรวจไม่ได้ คลับคล้ายคลับคลาว่าอาจจะเคยมาใช้สถานที่แห่งนี้ถ่ายแบบก่อนเข้าวงการภาพยนตร์ ที่นี่คือโรงแรมห้าดาวอย่างไม่ต้องสงสัย เครือลูซโซไม่เคยสร้างโรงแรมต่ำกว่าห้าดาวอยู่แล้ว แม้จำนวนชั้นที่น้อยกว่าปกติจนดูเหมือนไม่ได้ใส่ใจทัศนียภาพมุมสูงของกรุงโรม ทว่าที่นี่เป็นอาคารรูปพระจันทร์เสี้ยวที่มีห้องพักมากกว่าสี่ร้อยห้อง อีกทั้งยังอยู่ใกล้สถานีรถไฟใต้ดินมุ่งหน้าไปยังนครรัฐวาติกันอีก
ไม่รวยคงซื้อที่ตรงนี้ไม่ได้...
ร็อตเดินมาหยุดหน้าห้องประตูคู่ขนาดใหญ่ มีบอดีการ์ดสองนายยืนเฝ้าประตูเพื่อความปลอดภัย
“คู่ค้ากลับไปหรือยัง” เขาถามคนเฝ้าประตูด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
เซียร์ราเองก็ยืนฟังการสนทนาเหล่านั้นด้วยความสนใจ
ก็แหม...เพิ่งจะเคยเห็นมาเฟียในชีวิตจริง เธอเองก็อยากรู้ว่า ที่ผ่านมาตัวเองที่เคยได้รับบทมาเฟียจะตีบทแตกหรือเปล่า
“กลับไปเมื่อสิบห้านาทีก่อนครับ ตอนนี้นายค่อนข้างอารมณ์ไม่ดี”
การได้ยินว่าโรเมโออารมณ์ไม่ดีทำให้ดาราสาวหน้าเจื่อน หากเขาหงุดหงิด แล้วพาลมาลงกับเรื่องที่เธอตั้งใจมาขอความช่วยเหลือจะไม่ซวยเอาหรือไง
“ฉันควรทำยังไง หมายถึงต้องทำยังไงเขาถึงจะช่วยเรื่องที่ฉันขอ” เจ้าของเสียงหวานขอคำปรึกษาจากลูกน้องใกล้ชิดเขาตามตรง
อย่างน้อยๆ ร็อตอาจจะเห็นใจเธอในตอนที่ร้องไห้เมื่อกี้ และช่วยคุยอีกแรง
“นายของผมไม่ใช่คนซับซ้อนครับ อะไรที่ผู้หญิงทำให้ผู้ชายพึงพอใจได้...นายผมก็เป็นแบบนั้น”
ประตูบานคู่ถูกผลักเข้าไปด้านในหลังจากลูกน้องคนสนิทของเขาไกด์ไลน์ทางรอดชีวิตให้ เซียร์รากลืนน้ำลายอึกใหญ่ ใจแข็งกลั้นลมหายใจก้าวขาซ้ายเข้าไปภายในห้องรับรอง ซึ่งตอนนี้มีเพียงผู้นำตระกูลมาเฟียใหญ่นั่งพักผ่อนอยู่เพียงลำพัง
“เธอมาแล้วครับ...”
การรายงานของร็อตไม่ได้ทำให้เจ้าของร่างสูงใหญ่เบนสายตาจากจอทีวีมามองเธอเลยสักนิด ร็อตเองก็ใจร้าย เดินออกไปพร้อมกับประตูที่ค่อยๆ ปิดลง ปล่อยเธอให้ยืนอยู่ทั้งอย่างนั้นโดยไม่บอกว่าควรนั่งตรงไหน
แล้วเธอควรนั่งตรงไหน
โซฟายาวตรงข้ามกับทีวีจอใหญ่มีเจ้าของโรงแรมนั่งอยู่ก่อนแล้ว ที่เหลือก็ดันเป็นโซฟาขนาดหนึ่งคนนั่งสองตัว ตั้งอยู่ทางด้านซ้ายและขวาโดยมีโต๊ะเตี้ยหน้าโซฟากั้นอีกที
“ทำไมไม่นั่ง” เสียงทุ้มกังวานเอ่ยขึ้นโดยที่ยังไม่ละสายตาจากข่าวเศรษฐกิจบนจอ
เขาเหมือนไม่สนใจเธอเลย...
แต่ความจริงก็ควรเป็นแบบนั้น มันเป็นปัญหาของเธอ ไม่เกี่ยวกับเขา
เมื่อเห็นว่าคนมาใหม่ยังไม่ขยับ มาเฟียหนุ่มจึงหันมามองพร้อมกับรอยยิ้มเย็น เขามองเธอหัวจรดเท้าอย่างถือวิสาสะ และนี่เป็นครั้งแรกที่เซียร์รารู้สึกประหม่าเมื่อถูกใครสักคนจับจ้องเรือนร่าง
“ฉันมีเวลาให้สิบห้านาที ตอนนี้ผ่านไปห้านาทีแล้ว”
เฮือก!!
คนตัวเล็กกว่าได้สติก้าวขาฉับๆ กำลังจะหย่อนสะโพกลงบนโซฟาตัวเดียวกัน ทว่าเขาที่นั่งตรงกลางโซฟาอยู่ก่อนแล้วกลับวางแก้วเครื่องดื่มลงบนโต๊ะ ตามด้วยการยกแขนสองข้างพาดพนักพิงด้านหลังกางอาณาเขต ตาสีเขียวคู่นั้นจับจ้องมายังดาราสาวราวกับท้าทายบางอย่าง
นี่มันปริศนาวัดไอคิวตอนสัมภาษณ์งานหรือเปล่า!
“ร็อตไม่ได้ให้คำแนะนำก่อนเข้าพบฉันหรือไง”
'นายของผมไม่ใช่คนซับซ้อนครับ อะไรที่ผู้หญิงทำให้ผู้ชายพึงพอใจได้...นายผมก็เป็นแบบนั้น'
คำพูดของลูกน้องมาเฟียดังขึ้นในหัวเมื่อถูกเขาตั้งคำถามเรียกความทรงจำ คนถูกถามไม่ตอบแต่กลับยืนเม้มริมฝีปากตนเองแน่น สะดุดลมหายใจตนเอง มองเห็นเงาสะท้อนตนเองผ่านกระจกหน้าต่างติดฟิล์มทึบของโรงแรม
ใช่สิ...เธอในตอนนี้ไม่อยู่ในสภาพต่อรองอะไรได้ บุญหัวแค่ไหนที่คนยิ่งใหญ่อย่างเขาลดตัวลงมาคุยกับดาราที่เพิ่งมีข่าวคลิปโป๊หลุดอย่างเธอ
พรึ่บ!
คนตัวเล็กนั่งลงในตำแหน่งที่เหมาะสมกับตนเองในตอนนี้อย่างไม่ลังเล และเหมือนว่าจุดที่เธอเลือกจะสร้างความพึงพอใจให้มาเฟียหนุ่มไม่น้อย
ใบหน้าหล่อเหลาโน้มศีรษะลงมาทักทายคนตัวเล็กที่เพิ่งนั่งลงกับพื้น 'กลางหว่างขาแกร่ง'
เซียร์ราตัดสินใจได้เกินคาดจนมาเฟียอย่างเขาอดทึ่งไม่ได้
เจ้าแม่ GBA กำลังคุกเข่านั่งนิ่งเหมือนสัตว์เลี้ยงเชื่องๆ คอยรับคำสั่งจากเจ้านาย ยิ่งในตอนที่ปลายนิ้วชี้เรียวดันคางมนให้เงยหน้าสบตาตนเอง โรเมโอยิ่งหัวเราะชอบใจออกมา
แววตาดื้อรั้นเจ็บใจสถานการณ์ตนเองในตอนนี้มันชวนให้เขาอยากกลั่นแกล้ง
เธอควรจะอับอายยิ่งกว่านี้...จะได้ไม่กล้าหือกับเขาในอนาคต
คิดได้ดังนั้นนิ้วโป้งยาวของมาเฟียหนุ่มก็บดขยี้ริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีแดงของคนตัวเล็กเป็นการหยอกเย้า ก่อนจะได้รับการตอบสนองน่าทึ่งจากดาราสาวเป็นการเผยอริมฝีปากร้อนดูดนิ้วโป้งเย็นจนเปลี่ยนเป็นอุณหภูมิเดียวกัน ปิดท้ายด้วยการใช้ลิ้นทักทายปลายนิ้วของเขาอย่างยั่วยวน
ผู้หญิงคนนี้แม่ง...
