บทที่ 29 ผิดไปแล้ว

สีหน้ากระอักกระอ่วนของปลายโผล่เข้ามาในห้องทำงานกว้าง ซึ่งเหมือนจะตลบอบอวลไปด้วยความกดดันคุกรุ่นแทบหายใจไม่ออก

เธอกะพริบตาปริบๆ ทำหน้าเหมือนถูกสั่งให้ไปกระโดดหน้าผาหลังจากเห็นสภาพยับเยินของผู้เป็นเจ้านายที่เคยเนี้ยบทุกกระเบียดนิ้ว บัดนี้แก้มสากซึ่งผ่านการถูกตบ มีรอยขูดขีดเพิ่มขึ้น หรือจะสภาพเสื้อเชิ...