บทที่ 10 อย่าห้าม

คนมีชนักติดหลังกลืนน้ำลายอึกใหญ่ หมุนตัวคว้าลูกบิดประตู แต่ร่างกายกลับลอยหวือเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดอบอุ่น รู้ตัวอีกทีก็ถูกเขาดันจนแผ่นหลังบอบบางชิดผนังเย็นเยียบแถมยังใช้มือสองข้างกักตัวเธอไว้ไร้หนทางหนี

“ถอยไปนะเหนือ”

“ถ้าไม่ล่ะ”

“พี่จะร้อง เอาให้แตกตื่นกันทั้งบ้านเลย”

“ดีครับ ทุกคนจะได้รู้ว่าเราเป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ