บทที่ 17 อย่าไปเคลิ้มมาก

ตลอดช่วงเช้าที่ทิศเหนือทำงานในกองถ่ายละคร เขาเอาแต่คอยเหลือบมองไปยังนางเอกสาวอยู่เสมอ กรามแกร่งมักจะขบแน่นตลอดเวลาที่เธอต้องใกล้ชิดกับผู้ชายอีกคนแม้จะรู้ว่ามันเป็นการแสดงก็ตาม

“ไป เหนือ ไปกินข้าวกัน”

มานพตบบ่าทิศเหนือแล้วพาเขาไปยังโซนโรงอาหาร ทีมงานกำลังต่อคิวเพื่อตักกับข้าวใส่จานแล้วไปนั่งกิน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ