บทที่ 57 แล้วแต่เวรแต่กรรม

“ทำไมติดต่อยัยไหมไม่ได้นะ แล้วแกล่ะเจ้าไม้ ติดต่อพี่สาวแกได้หรือเปล่า ทำไมถึงเหลวไหลได้ขนาดนี้”

มณีโวยวาย โยนโทรศัพท์ลงบนโซฟาด้วยความหงุดหงิดเมื่อไม่สามารถติดต่อลูกสาวคนโตได้ ทั้งที่เพิ่งผ่านการทะเลาะกันอย่างหนักมาไม่กี่วัน เธอก็กลับมาเจ้ากี้เจ้าการกับลูกอีกแล้วเพราะวันนี้พศินกับภราดรจะมากินข้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ