บทที่ 23 ตอนที่ 22

ใต้หล้าเดินเข้ามาในห้องในรอบสามเดือน มือเล็กลูบบานประตูสีขาวบานใหญ่อย่างรู้สึกดีใจ ถึงแม้จะไม่ได้อิสระร้อยเปอร์เซ็นแต่ก็ยังดีกว่าอยู่กับผู้ชายใจร้ายคนนั้น ร่างบางเดินมานั่งลงบนเตียงกว้าง สูดดมความหอมที่ห่างหายไปนานก่อนจะนอนแผ่ราบลงบนเตียง

"คิดถึงจัง" เสียงเล็กบ่นพึมพำออกมา ดวงตากลมสอดสายตามองรอบ...