บทที่ 26 ตอนที่ 25

ครืน...ครืน 

เสียงฟ้าร้องพร้อมเมฆสีดำปกคลุมท้องฟ้า ฝนห่าใหญ่หยุดตกมาได้สักพักแล้วเหลือเพียงน้ำฝนที่โปรยปรายลงมาเรื่อยๆ เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของใต้หล้ามันทำให้โรมต้องส่งมือหนาไปลูบหัวทุยเบาๆพร้อมกับยกคนตัวเล็กขึ้นมานั่งบนตักอย่างง่ายดาย ใต้หล้าก้มหน้าขบเม้มริมฝีปากเมื่อไม่สามารถบังคับให้น้ำตาหย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ