บทที่ 7 ตอนที่ 6
"กูได้ยาบางอย่างมาเว้ย" อันบอกเพื่อนสนิทที่ตนเพิ่งไปรับมันมาเมื่อตอนเที่ยงทั้งรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม ใต้หล้าที่กำลังนั่งดื่มก็เลิกคิ้วขึ้นขยับเข้าไปหาเพื่อนทันทีด้วยความสงสัย ตอนนี้เพิ่งห้าโมงเย็น ผับที่พวกเขามายังไม่ครึกครื้นมากนักจึงยังใช้เสียงโทนปกติคุยกันได้
"ยาอะไรวะ" ใต้หล้าถามด้วยความสงสัยก่อนหยิบมันออกจากมือเพื่อนแล้วเพ่งมอง
"ยาปลุกเซ็กส์ โคตรแรง" อันพูดด้วยรอยยิ้มแปลก ๆ ทำให้ใต้หล้าต้องมองของในมืออีกครั้ง
"กูเห็นพวกข้างนอกมันขายกันเลยซื้อมาสองเม็ดอย่างแพง เห็นมันบอกด้วยนะว่าถ้าเผลอกินเข้าไปจะควบคุมตัวเองไม่ได้ เงี่ยนขนานหนักเลยว่ะหึหึ" อันอธิบายอย่างตื่นเต้นไม่สำรวมคำเลยสักนิด
"แล้วมึงจะซื้อมาใช้กับใคร" ใต้หล้าถามแล้ววางยาลงบนโต๊ะของตนเอง อันยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา
"ใช้กับน้องซันสิวะ ขนาดไม่โดนยาเอวกูแทบพัง ถ้าโดนละมึงเอ๊ยยย" อันพูดเสียงสูงแถมใบหน้ามันยังหื่นกามเสียจนใต้หล้าต้องมองอึ้ง ๆ เขายกแก้วเหล้าของตัวเองขึ้นจิบ
"เออว่าแต่มึงเถอะ หนีออกมาแบบนี้ไม่กลัวคุณป๊าของมึงด่าเหรอวะ" อันเก็บยาใส่กระเป๋าเสื้อแล้วหันมาถามเพื่อนสนิทที่นั่งหน้ามึนอยู่
"กูไม่กลัว หนีมาผับนี้ใครจะตามเจอวะ" ใต้หล้าพูดด้วยรอยยิ้มมุมปาก เพราะที่นี่เขาไม่เคยมา ขืนไปผับประจำมีหวังโดนจับได้
"เรื่องของกูน่ะช่างเถอะ แล้วน้องซันของมึงจะมาตอนไหน" ใต้หล้าถามเพื่อน เห็นบอกจะมาตั้งแต่สี่โมงป่านนี้ยังไม่เห็นหัวเลย อันที่เพิ่งนึกเรื่องนี้ได้ก็ร้องเออแล้วหยิบโทรศัพท์ทักไลน์หา
"น้องเขาบอกว่าอีกสามสิบนาทีถึง" อันบอกด้วยรอยยิ้มเคอะเขิน จนใต้หล้าต้องเหลือบมอง มันคงมีแผนแปลก ๆ อย่างใส่ยาให้น้องซันอะไรนั่นกิน
"มึงฟังนะ แก้วอันนี้ของน้องซันอย่าหยิบผิดเด็ดขาด" อันบอกใต้หล้าหลังจากที่ตนผสมยาใส่แก้วเสร็จ เรียบร้อยจึงนั่งมองผลงานของตัวเองด้วยรอยยิ้ม
"เออ พิเรนทร์นะมึงอะ" ใต้หล้าด่าเพื่อนไม่จริงจังนัก จนตอนนี้เริ่มค่ำจากเพลงฟังสบาย ๆ ก็เปลี่ยนมาเป็นเพลงแดนซ์
"ไอ้ใต้น้องซันกูมาแล้ว" อันพูดจบก็ยกมือขึ้นไหว ๆ จนใต้หล้าต้องเหลือบมองบ้าง เห็นร่างสูงที่คุ้นหน้าในตอนที่เขาเคยไปห้องไอ้อันกำลังเดินมาทางนี้
"ขยับไปสิ นั่งเป็นก้างอยู่ได้" ไอ้อันเข่นเขี้ยวพยายามไม่ให้ปากขยับ ใต้หล้าเพียงกลอกตาไปมาแล้วลุกจากโต๊ะตัวเดิมมานั่งอีกฝั่งหนึ่ง
หนุ่มรูปร่างสูงหล่อนั่งลงข้าง ๆ กับอัน เพื่อนตัวดีของเขาก็คล้องแขนแกร่งทันที ลูกอ้อนของไอ้อันไม่ใช่เล่น ๆ ใครโดนพลันคล้อยตามทุกราย
เขากระดกแก้วเหล้าเข้าปากโดยลืมมองเพราะกำลังสำรวจแฟนหรือไม่ก็คู่นอนของเพื่อนสนิทเพราะไอ้อันมันดูคนไม่เป็นจึงมีเขาเป็นไม้กันหมาคอยดูให้ หน้าตาจัดว่าหล่อ แถมร่างกายก็สูงหนาเหมือนไม่ใช่คนไทยร้อยเปอร์เซ็น จมูกคมหนาคิ้วดกดำ ดวงตาคู่คมที่เขามองยังไงก็ไม่ใช่คนธรรมดา แล้วเพื่อนสนิทเขาบอกน้องมันใสซื่อซึ่งใต้หล้าไม่เชื่อ ดูก็รู้ว่าคนนี้ไม่ใช่เล่น ๆ
จะให้เข้าไปยุ่งก็กลัวจะโดนด่าว่าเสือกเลยเลือกที่จะนั่งนิ่ง
ใต้หล้ามองเพื่อนสนิทตนด้วยความเหนื่อยใจเพราะมันเล่นออเซาะไม่สนใจสายตาของใครต่อใครที่มองมา เขายกน้ำเมาขึ้นดื่มให้หมดแก้วเพราะแผนการของไอ้อันคือหลังจากน้องซันของมันกินยาเสร็จก็จะแยกกับเขาทันที
ใต้หล้าลุกขึ้นยืนเพื่อที่จะขอตัวกลับ
"กูกลับก่อนนะ ส่วนมึง...."
"เออๆกลับไปเลย อ๊ะ!ซันอย่าตรงนั้นจั๊กจี้" ใต้หล้าถอนหายใจมองเพื่อนตัวดีกำลังระริกระรี้
ช่วงขาเรียวเดินออกมาจากโต๊ะ รู้สึกอยากเข้าห้องน้ำเลยต้องเปลี่ยนทางเดินไปที่อีกมุมร้าน ร่างกายเขาเริ่มรู้สึกร้อนแปลก ๆ แต่ใต้หล้าเลือกที่จะสะบัดหน้าเพราะคิดว่าตัวเองน่าจะเริ่มเมา พอทำธุระเสร็จก็มายืนใช้แขนค้ำกับอ่างล้างมือเพราะความร้อนในร่างกายมันมีมากขึ้นเรื่อย ๆ
"อึก.." ใต้หล้าลูบคอตนเองแรง ๆ แล้วใช้น้ำล้างหน้า ขาแขนเริ่มอ่อนแรงแปลก ๆ แถมส่วนอารมณ์ก็แข็งขืนขึ้นมา ใต้หล้าเม้มปากแน่นความทรมานเพราะการอยากปลดปล่อยทำให้ใต้หล้าเอื้อมมือไปแกะกระดุมกางเกงแต่ขาเองกลับอ่อนแรงมากจนเซและกำลังล้มลงบนพื้นเย็นเฉียบ
ปึ่ก
"อ๊ะ..."
"โดนยามาหรือไง"
"เปล่า อึก..ไม่รู้"
ใต้หล้าตอบแล้วหันมามองคนที่ตนเซไปชนด้วยแววตาแปลก ๆ มองได้ไม่นานร่างของเขาก็ลอยขึ้นเพราะถูกอุ้ม
"อ่า อื้อ..ปล่อย" ใต้หล้าครางเสียงกระเส่าพยายามดันหน้าอกแข็งแกร่งออก แต่พอได้จับไปที่ร่างกายของอีกฝ่ายจากการที่พยายามผลักออกกลับเปลี่ยนมาเป็นลูบแผงอกหนา
"อย่าซน" เสียงทุ้มนิ่งสั่งออกมา แต่ใต้หล้าไม่คิดฟังแล้วใช้มือคล้องคออีกคนแล้วซุกไซ้ซอกลำคอ กลิ่นหอมของมันทำให้ใต้หล้ายิ่งตบะแตก
"อื้อ ทรมานช่วยหน่อย.." ใต้หล้าอ้อนวอนออกมาอย่างไม่รู้ตัว เขาแกะกระดุมของตัวเองทีละเม็ด ในห้วงอารมณ์ก็ยังมีความรู้สึกนึกคิดจึงพยายามผลักไสโรมออกจากตัว
"เธอนี่มันแสบจริง ๆ " โรมบ่นพึมพำเพราะอีกคนกำลังยั่วเขา โรมก้าวยาว ๆ ไปที่รถคันหรูเพราะเด็กในอ้อมอกแกะกระดุมจนหมดทุกเม็ดแถมยังจะสะบัดเสื้อตนเองทิ้งอีก โรมวางใต้หล้าข้างเบาะคนขับแล้วจับร่างเล็กนั่งลงให้ดีก่อนใช้เข็มขัดรัดใต้หล้าเอาไว้ถึงจะเดินมาฝั่งตนเองแล้วสตาร์ทรถขับออกมาโดยมีเด็กข้างตัวคอยลวนลามตลอดทาง
"อย่าซนใต้หล้า" โรมพยายามระงับอารมณ์ของตนเพราะมือเล็กจับที่ขาของเขาแล้วออกแรงบีบ
"ช่วยด้วย อึก..ทรมาน" ใต้หล้าพูดออกมา โรมใช้มือที่ไม่ได้จับพวงมาลัยมาจับข้อมือเล็กของใต้หล้าออกจากขา
"โรม อยาก ...ช่วยหน่อยนะ" ใต้หล้าพูดเสียงหวาน มันไม่ใช่แค่ใต้หล้าที่ระงับตัวเองไม่ได้ โรมเองก็เช่นกันที่พยายามไม่ขย้ำเด็กคนนี้กลางถนน เล่นมายั่วกันขนาดนี้ใครกันจะทนไหว
ใต้หล้าบิดเร้าร่างกายไปมากับเบาะรถ พยายามถอดกางเกงออกแต่ก็ติดเข็มขัดที่คาดตัวเขาเอาไว้ตอนนี้ เขากำลังไร้สติเพราะความต้องการบ้านี่มันกำลังควบคุมอยู่
โรมมองร่างเด็กข้างกายที่ร้องครางอื้ออึงจนเสียงดังไปทั้งรถ เสียงหวานที่เขาเคยได้ฟังมันเมื่อหลายปีก่อน
รถคันหรูจอดเทียบคอนโด โรมจัดการอุ้มใต้หล้าที่กำลังดิ้นเพราะความต้องการบางอย่าง
"อื้อ อยากอึก..." ใต้หล้าพร่ำเพ้อออกมา มือก็ลูบแผงอกแกร่งไปด้วยจนโรมต้องกัดฟันข่มตัวเองเอาไว้พยายามไม่มองหน้าอีกคนที่ทำหน้าตาได้น่าเอาสุด ๆ
ลิฟต์ขึ้นสูงไปยังชั้นบนสุด บอดีการ์ดหน้าห้องที่เห็นเจ้านายก็ก้มหัวให้แล้วเปิดประตู
"อย่าให้ใครเข้ามาเด็ดขาด" โรมสั่งเสียงนิ่ง
"ครับนาย"
หลังจบประตูบานหรูถึงปิดลง โรมวางร่างเล็กลงบนเตียง ทันทีที่ใต้หล้าถูกวางก็ลุกขึ้นมาถอดกางเกงออกโดยไม่อายใครบางคนที่ยืนเท้าเอวมอง
"อ๊ะ..อ่าาา" ใต้หล้าครางเมื่อตนคว้าท่อนเนื้อของตัวเองได้สำเร็จ ความร้อนภายในร่างกายทำให้ใต้หล้าต้องถอดเสื้อผ้าตัวเองทีละชิ้น
"ทรมานมากไหม" โรมถามออกมามองใต้หล้าที่มองเขาด้วยแววตาอ้อนวอนครั้งแรกตั้งแต่เขากลับมาจากอเมริกา ฤทธิ์ยานี่คงแรงน่าดู
"อึก ช่วยด้วยนะ..นะโรม" ใต้หล้าที่กำลังช่วยตัวเองพอถูกถามขึ้นก็ลุกขึ้นไปหาคนถามแล้วเกาะบ่าแกร่งเอาไว้
"ลองอ้อนหวาน ๆ ดูซิ" โรมพูดเสียงเยาะ ใต้หล้าเม้มปากแน่น
"โรม..ฮึก..ช่วยหน่อย" ใต้หล้ายังคงพร่ำเพ้อออกมาไม่หยุดเพื่อที่จะให้คนตรงหน้ามาช่วยขจัดความต้องการนี่
ใต้หล้าแกะกระดุมของโรมออกทีละเม็ด โดยมีเจ้าของร่างมองเด็กซนที่กำลังถอดเสื้อเขาด้วยสายตาหยั่งเชิง
กระดุมเสื้อถูกแกะออกจนหมด แผงอกล่ำสมส่วนทำให้ใต้หล้าหน้าแดงซ่าน ความต้องการทางอารมณ์ยิ่งเพิ่มเข้าไปเสียจนควบคุมไม่อยู่
"พี่โรม พาน้องขึ้นสวรรค์ได้ไหม" ใต้หล้าที่ตกเป็นทาสอารมณ์พูดอ่อยออกมาเสียงออดอ้อนเสียจนโรมอยากจะผลักให้ล้มลงนอนแล้วจับกระแทก แต่ติดตรงที่เขาอยากจะแกล้งใต้หล้าต่อ
"เธอก็ทำสิ พี่จะยืนเฉย ๆ " โรมพูดออกมาเสียงนุ่มแต่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์โดยที่ใต้หล้าไม่รู้
คนห่างประสบการณ์มานานอย่างใต้หล้าไม่รู้จะทำอย่างไรจึงค่อย ๆ เลื่อนมือจากที่เกาะไหล่ไปคล้องคอของโรมเอาไว้ ปากนิ่มค่อย ๆ ขบเม้มลำมันเป็นไปเองโดยสัญชาตญาณ โรมค่อย ๆ ใช้แขนโอบเอวบางเอาไว้ แล้วสูดดมกลิ่นฟีโรโมนของใต้หล้า
โรมไม่อาจห้ามอารมณ์ตัวเองได้อีกต่อไป จึงผลักใต้หล้าให้นอนหงายลงบนเตียง แล้วถอดเสื้อตัวเองออกทั้งหมด อารมณ์โมโหที่เตรียมจะทำโทษคนหนีงานพลันหายไปสิ้นเหลือเพียงความต้องการบางอย่างเท่านั้น
โรมขึ้นคร่อมใต้หล้าก่อนจะกดจูบลงบนริมปากแดง เรียวลิ้นหนาตวัดต้อนไปทั่วโพรงปากดูดเม้มจนเกิดเสียงดัง ความหอมหวานของโพรงปากทำให้โรมอยากจะกลืนมันเข้าไป ทั้งสองผละออกจากกันน้ำลายสีใสยืดออกมาจากการจูบ โรมใช้มือหนาจับแท่งร้อนน่ารักของใต้หล้าด้วยรอยยิ้มมุมปาก คนถูกกระทำส่วนอ่อนไหวครางออกมาลั่นห้องแถมยังดิ้นพล่านไปทั่ว
"อ๊า...อื้อ..ขยับนะอึก..."
โรมไม่ตอบแต่ใช้สายตานิ่ง ๆ มอง ปากหยักกดจูบลงบนยอดดอกสีชมพูตวัดเรียวลิ้นเพื่อกลืนกินความหอมหวาน ใต้หล้าแอ่นอกโดยอัตโนมัติเมื่อถูกโรมเชยชมที่ยอดดอก
"อ๊า! อึก" ใต้หล้าครางเสียงหวาน โรมค่อย ๆ ขยับมือที่จับแท่งร้อนของใต้หล้ายังคงดูดสิ่งสีชมพูที่เขาห่างหายมานาน
หลังจากทำจนพอใจ โรมจึงค่อย ๆ ซุกไซ้ที่ซอกคอขาว แล้วจับขาเรียวทั้งสองแยกออกพาดเอวเขาเอาไว้เพื่อแทรกตัวได้ง่ายขึ้น
โรมดูดดึงผิวเนื้อจนเกิดรอยแดงไปทั่วลำคอและแผงอก มือหนายังคงชักรูดที่แกนเนื้อนิ่มจนคนใต้ล่างกระตุกร่างกาย
"อ๊า..." ใต้หล้าปล่อยเสียงครางอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อน้ำแห่งความใคร่แตกออกมา โรมผละใบหน้าออกหลังจากทำรอยจนพอใจ มองผลงานของตัวเองด้วยรอยยิ้มก่อนจะใช้น้ำรักที่ติดมือของเขากดลงที่ช่องทางคับแน่น
ใต้หล้าที่กำลังเหม่อร้องออกมาเพราะความเจ็บและฝืด มือเล็กดันไหล่หนาออกจากตัวถึงแม้ว่าความต้องการจะยังไม่หมดและไม่มีทางหมดง่าย ๆ แต่ใต้หล้าก็รู้สึกเจ็บมากกว่า
"อ๊ะ เอาออกไปก่อนอึก..." ใต้หล้าอ้าปากค้างเพราะนิ้วเรียวยาวเข้ามาจนสุด แต่ไอ้คนด้านบนมันกลับยิ้มพอใจแล้วส่งนิ้วที่สองเข้ามา
"อื้อ!" ใต้หล้าร้องลั่นเมื่อความเจ็บตีขึ้นมาจนรู้สึกไปทั้งร่างกาย
"เธอเป็นคนร้องขอฉันเองนะ" โรมบอกออกมา ใต้หล้าที่ยังอยู่ในฤทธิ์ยาไม่สามารถต่อต้านได้นอกจากนอนครางเสียงหวานให้อีกคนพอใจ โรมค่อย ๆ ขยับนิ้วในช่องทางคับแน่น ใต้หล้าเม้มปากกดเล็บลงบนแขนหนาที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม
"อ๊า เสียว อื้อ"
"หึหึ" โรมหัวเราะในลำคอ รู้สึกสะใจแปลก ๆ
"อ๊า...อื้อ" ใต้หล้ายอมรับว่ามันรู้สึกดี แต่อยู่ ๆ มันก็หยุดชะงัก ร่างเล็กสั่นระริกยามเห็นดวงตาคมของคนด้านบน
"ขยับนะ ได้โปรด"
"เรียกพี่โรม แล้วครางหวาน ๆ ให้พี่ฟังหน่อย" โรมพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม ใต้หล้าที่อยู่ ๆ ก็รู้สึกกระดากอายเม้มปากแน่น โรมยังคงใช้สายตาเจ้าเล่ห์มองใต้หล้า
"เร็ว ๆ สิ ไม่งั้นฉันจะปล่อยให้เธอค้างนะ" โรมพูดเสียงนิ่งเมื่อใต้หล้าไม่ยอมทำตามที่สั่ง ใต้หล้าร่างกายตอนนี้ยังคงสั่นระริกห้ามไม่อยู่
"ฉันเอาออกนะ" โรมพูดขู่ทำท่าจะชักนิ้วออก
"พะ..พี่โรม..อึก...ทำต่อเถอะนะ นะพี่โรม" ใต้หล้าบอกออกไปเสียงเบาหวิวแต่กลับซ่อนลูกอ้อนเอาไว้เสียจนโรมต้องยกยิ้มแล้วชักนิ้วออกมาเพราะจะให้รางวัลเด็กคนนี้โดยสิ่งที่ใหญ่กว่านิ้ว
"อ๊ะ"
"อ้อนซะพี่หลงเลยนะ ไหนลองอ้อนเสียงอีกรอบซิ" โรมยังคงแกล้งใต้หล้าไม่หยุด ใต้หล้ามองด้วยแววตาขุ่นมัวแต่ใบหน้าก็แดงซ่านเพราะสรรพนามที่โรมพูดแต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากเพราะความต้องการมันมีมากกว่าความรู้สึกอื่น ๆ
"พี่โรม อย่าแกล้งน้องได้ไหม..อึก..ทำน้องนะ ได้โปรด..นะครับ"
โรมยกยิ้มพอใจก่อนจะกดจูบลงบนริมฝีปากนุ่ม
"ได้สิเด็กดี"
ใต้หล้าดวงตาสั่นไหวเมื่อขาเรียวของตนถูกแยกออกอีกครั้งพร้อมกับร่างหนาที่แทรกเข้ามา โรมจับแท่งร้อนแล้วสาวแหน ก่อนจะค่อย ๆ จับมันเข้าไปในช่องทางรัก
"อ๊า!! อึก" ใต้หล้าร้องเสียงหลงเพราะสิ่งที่ใหญ่ว่านิ้วหลายเท่าถูกสอดใส่เข้ามา
"อ่า.." โรมครางในลำคออย่างพอใจเมื่อช่องทางเล็กขมิบแน่นตอดรัดจนเขาแทบขยับไม่ได้ โรมจับขาใต้หล้าให้อ้าออกกว้างกว่าเดิมแล้วกระแทกเอวเข้าใส่เพื่อที่จะให้มันเข้าลึกกว่าเดิม ผิดจากใต้หล้าที่อ้าปากพะงาบ ๆ เพราะความเจ็บและจุก
"อื้อ อะ..เอาออกไปก่อนอ๊าา" ใต้หล้าร้องบอกออกมา โรมเพียงแสยะยิ้มไม่ฟังคำของคนใต้ร่างแต่กระแทกเอวสวนเข้าไปจนใต้หล้าร้องออกมาไม่เป็นภาษา พอปรับตัวได้โรมก็กระแทกเข้าไปจนสุดลำแล้วถอนออกมาทำอีกครั้ง
"ซี้ด..อ่า" โรมครางพอใจ แล้วสอดแทรกแกนกายเข้าไปอีกครั้งจนลึกสุดโคน ความเสียวและเจ็บทำให้ใต้หล้าร้องครางออกมาไม่เป็นภาษา แต่เสียงนั้นกลับหวานหูสำหรับคนฟังยิ่งนัก โรมรัวเอวเข้าไปจนคนใต้ร่างเขาหายใจแทบไม่ทัน
"อ๊า เบาหน่อย" ใต้หล้าพูดออกมาเสียงสั่นเครือ ร่างกายของเขาตอนนี้ร้อนอย่างกับมีไฟที่มาสุมอยู่ข้างใน
โรมจับขาเรียวของใต้หล้าขึ้นมาพาดไหล่เพื่อที่ตนจะได้ทำถนัดขึ้น
"อ๊า"
พอจัดท่าทางให้เข้าที เอวแข็งแรงก็ทำหน้าที่ของมัน
"ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี ร่างกายเธอก็ตอบสนองฉันดีเสมอเลยนะ" โรมพูดจบถึงก้มลงงับที่ลำคอขาวพลางขบเม้มสร้างรอยแดง ใต้หล้าที่ตกเป็นทาสอารมณ์ก็ไม่แม้แต่จะสนใจ เพราะเขาอยากให้ความทรมานจากฤทธิ์ยาหายไปเร็ว ๆ
มือใหญ่จับคางมนให้หันมารับจูบ เอวหนายังคงกระแทกเข้าไปไม่หยุดจนใต้หล้าครางอู้อี้ในลำคอเพราะถูกปิดปากด้วยรสจูบแสนหวาน
โรมกัดริมฝีปากแดงเป็นการตบท้าย ก่อนจะก้มลงมาชิมยอดอกบนเนินอกอีกรอบ
ใต้หล้าไม่อาจบรรยายความรู้สึกได้แต่มันเสียวเสียจนต้องใช้มือจิกข่วนแผ่นหลังกว้าง ใบหน้าคมผละมามองหน้าใต้หล้าก่อนจะรัวเอวจนไม่สนว่าคนด้านล่างจะรับไหวไหม
"ครางดัง ๆ " เสียงทุ้มออกคำสั่ง น้ำหูน้ำตาของใต้หล้าไหลพรากเพราะเซ็กส์ของผู้ชายคนนี้
"อื้อ อย่ากัด" ใต้หล้าร้องเสียงหลงเมื่อโรมก้มลงไปกัดที่ยอดอก มันเจ็บแต่ก็มีความรู้สึกดี
เตียงราคาแพงขยับเขยื้อนอย่างแรง ใต้หล้ารู้สึกเสียวช่องท้องจึงใช้มือบีบแขนหนาเพื่อบอกว่าให้เบาลงหน่อย ปากของใต้หล้าพูดออกไปไม่ได้เพราะถูกจับแลกลิ้นกันจนหายใจไม่ทัน
"อ๊า!! โรม...อึกอ๊า!" ใต้หล้าเมื่อรู้สึกว่าตัวเองจะปลดปล่อยก็ร้องครางลั่น น้ำขาวขุ่นพุ่งแตกออกมาใส่หน้าท้องแบนราบ โรมมองมันด้วยรอยยิ้มก่อนจะกระแทกเอวหนาเข้าไปแล้วปล่อยน้ำรักฉีดพ่นเข้าไปด้านใน
"อ่า.." เสียงทุ้มครางเครือ ใต้หล้ารู้สึกหน้าแดงซ่านกับเสียงนั่น เขายังคงสั่นระริก แท่งร้อนที่คาอยู่ไม่ได้ถูกถอนออกมาแต่อย่างใด
ดวงตากลมโตรู้สึกล้าจนอยากหลับ แถมตอนนี้รู้สึกเพลียมาก แต่ยังไม่ทันไรร่างของใต้หล้ากลับถูกพลิกนอนคว่ำ
"อะ พอแล้ว" ใต้หล้าพูดเสียงแผ่ว โรมแสยะยิ้มร้ายไม่ฟังสิ่งที่ใต้หล้าพูด แต่จับสะโพกกลมขึ้นมา ก่อนจะส่งเรียวลิ้นหนาไปขบเม้มที่แผ่นหลังเนียน ใต้หล้าสั่นพร่าใจเต้นตึกตักเพราะเรียวลิ้นนั่นกำลังไล้เลียไปทั่วแผ่นหลัง ก่อนสะโพกหนาจะเริ่มขยับ ความไหลลื่นจากน้ำรักที่โรมแตกใส่ครั้งแรกเป็นสิ่งหล่อลื่นชั้นดี
"อย่าเกร็ง" โรมสั่งเสียงดุ ใต้หล้าเม้มปากแน่นรู้ว่าฤทธิ์ยาเบาบางลงแต่ไม่ทั้งหมด
โรมก้มลงกอดเอวบางให้แผ่นหลังของใต้หล้าแนบชิดกับอกแกร่งก่อนจะกระแทกเอวใส่ ความรุนแรงของเซ็กส์ทำให้คนที่รองรับมันต้องร้องครางออกมาเสียงหลง
"เป็นของพี่คนเดียวเข้าใจไหม" โรมสั่ง แต่ใต้หล้าไม่คิดฟังนอกจากใช้มือจิกผ้าปู่ที่นอนระบายความเสียวและวาบหวาม
โรมใช้มืออีกข้างลงไปช่วยใต้หล้า เขาสะดุ้งโหยงแต่ก็รู้สึกดีขึ้น
เอวสอบยังคงกระแทกเข้าไปไม่หยุด ไม่เว้นระยะให้ใต้หล้าหายใจ ใต้หล้าฟุบหน้าลงกับหมอนความเสียวมันเกินบรรยาย โรมยังคงใช้ปากของตัวเองขบเม้มที่แผ่นหลังเพื่อสร้างรอยจนในตอนนี้ผิวเนื้อขาวเนียนเต็มไปด้วยรอยแดง
โรมผละตัวออกมาบีบสะโพกกลมแล้วกระแทกแท่งร้อนให้ลึกที่สุด ความเสียวซ่านแล่นไปทั่วทั้งตัวจนเขาต้องครางเสียงต่ำออกมา ยิ่งใต้หล้าร้องครางเขายิ่งรัวกระแทกเอวเพื่อรังแกคนใต้ร่างกาย
แท่งเนื้อเล็กรู้สึกเสียวเมื่อรู้สึกอยากแตกออกมาอีกครั้ง
"อ่า ซี้ดด รัดอีกสิ"
"อ๊ะ..อื้อ..อ๊าอึก..."ใต้หล้าใช้มือลงไปช่วยตัวเองอีกแรงจนแตกออกมารอบที่สาม โรมรัวกระแทกเอวสอบเข้าไปหนักกว่าเดิมเมื่อตนก็รู้สึกอยากจะปลดปล่อยเหมือนกัน
"อ่าา..ซี้ดด เสียวแม่ง" โรมสบถพร้อมครางออกอย่างพอใจเมื่อตนถึงจุดสุขสม โรมทิ้งตัวลงนอนทับร่างที่หลับใหลลงไปแล้ว
มือหนาเกลี่ยผมของใต้หล้าก่อนจะลุกขึ้นคว้าผ้าขนหนูเพื่อเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกาย
พอออกมาก็เห็นใต้หล้านอนเหมือนไม่สบายตัวร่างหนาจึงจัดท่านอนให้ดีแล้วห่มผ้าให้จนถึงคอ
เช้า...
ใต้หล้าตื่นขึ้นมาก็ต้องสะดุ้งเมื่อเห็นใครบางคนกำลังหลับตาพริ้มอยู่ข้างตัว ความเจ็บและปวดบริเวณช่องทางรวมถึงเอวทำให้ใต้หล้าต้องเบ้หน้า ใต้หล้าค่อย ๆ ลุกขึ้นมาเพื่อไม่ให้คนข้างกายรู้สึกตัว เขาเม้มปากแน่นอยากร้องไห้ที่ต้องไปเสียตัวให้ผู้ชายคนนี้อีกครั้งเพราะตัวเองดันสะเพร่าไม่ระวัง
ร่างเล็กลุกขึ้นคว้าเสื้อผ้าที่ตกข้างเตียงขึ้นมา แต่ที่ทำให้ตกใจก็คือน้ำขาวขุ่นซึ่งไหลออกมาตามเรียวขา
"ไม่ ๆ " ใต้หล้าพูดออกมาเสียงเบาก่อนจะหยิบทิชชู่มาเช็ดทำความสะอาด แล้วรีบออกจากที่นี่ พอมาถึงด้านนอกประตูกลับเปิดไม่ออกเพราะต้องใช้รหัส
"บ้าเอ้ย!" ใต้หล้าสบถอย่างหัวเสีย พยายามกรอกรหัสใส่เข้าไปแต่ก็ไม่ถูก
"ทำอะไร" เสียงทุ้มนิ่งดังออกมาจากด้านหลังทำให้เขาชะงักตัวนิ่งไป
"รหัสอะไร" ใต้หล้าถามออกไปโดยไม่หันไปมอง
โรมแสยะยิ้มมุมปากแล้วก้าวขาไปหาใต้หล้าที่ยืนนิ่งตรงหน้าประตู
"120289" โรมกระซิบที่ใบหูเล็ก ทำให้ใต้หล้าตัวแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูก
"มันต้องสแกนลายนิ้วมือ" โรมบอกเสียงเยาะและนั่นทำให้ใต้หล้ารู้สึกหัวเสีย
"นายก็เปิดให้ฉันสิ!!" ใต้หล้าตะคอกออกไปแล้วหันไปผลักอกหนาอย่างแรงจนตัวเองก็ผละออกมา เหมือนกัน ใบหน้าหวานเบ้เมื่อรู้สึกเจ็บเสียดที่ช่องทาง ตากลมโตเสหลบมองกำแพงเพราะคนตรงหน้ามันเปลือยด้านบน
"หึ..ระวังหน่อยสิ เธอพึ่งรับศึกหนักมานะเมีย..หึหึ"
โรมพูดเสียงเจ้าเล่ห์มันทำให้ใต้หล้ารู้สึกร้อนหน้าแต่หงุดหงิดเสียมากกว่า
"เมียอะไรอย่ามาปัญญาอ่อน แล้วเปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้" ใต้หล้าตะคอกออกไป
"เธอควรพูดกับฉันดี ๆ ฉันอุตส่าห์ช่วยเรื่องเมื่อคืน"
ใต้หล้ากำหมัดแน่น
"...."
"ไปอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อย อย่าลืมนะว่าวันนี้เธอต้องไปฝึกงานกับฉัน" โรมบอกออกมา
"ไม่ ฉันบอกให้เปิดประตูไงไอ้บ้า"
"ไปอาบน้ำ แล้วฉันจะเปิดให้ อย่าดื้อให้มันมากนัก เมื่อคืนเธอยังเป็นเด็กดีอยู่เลยนะ" โรมบอกเสียงเยาะ และนั่นทำให้ใต้หล้าหงุดหงิดกว่าเดิมจึงเดินกระแทกไหล่หนาเข้าไปอาบน้ำ
ใต้หล้าเข้ามาด้านในห้องน้ำ ระบายอารมณ์โดยการปิดประตูเสียงดัง ร่างบางเดินมาที่หน้ากระจกก่อนจะตกใจเมื่อเห็นรอยแดงที่ลำคอ พอแกะกระดุมออกก็ต้องตกใจจนอึ้งอีกเพราะรอยแดงเต็มตัว แถมยอดอกของเขาก็แดงอย่างกับถูกดูดจนช้ำ
"ไอ้โรม อึกไอ้เฮงซวย"
ใต้หล้าด่าออกมาอย่างทำอะไรไม่ถูก เพราะเขาเป็นคนไปเล่นกับไฟเองจึงต้องรับผลนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้
หลังจากทำทุกอย่างเสร็จใต้หล้าก็เดินออกมาหาร่างสูงในครัว เพราะหามันจนทั่วแล้วก็ไม่เจอและครัวคือที่สุดท้าย
"กินอะไรก่อนสิ"
"ไม่กิน..ไปเปิดประตู"
โรมเลิกคิ้วก่อนจะพยักหน้าแล้วเดินออกมาด้านนอก
"ไปให้ถึงบริษัทฉันก่อนแปดโมงครึ่ง ถ้ามาช้ากว่านี้หรือไม่มาอย่าหาว่าฉันไม่เตือน" โรมสั่งเสียงนิ่งมองเด็กที่ยืนกัดปากตัวเอง
ตี้ด....
พอประตูเปิดออกใต้หล้าก็เดินออกไปทันที โรมมองตามด้วยสายตาเรียบนิ่ง จนร่างเล็กลับสายตาไปเขาถึงกลับเข้ามาในห้อง
"ยาคุมแผงหนึ่ง" ใต้หล้าสั่งเภสัชยาด้วยน้ำเสียงลนลาน ใบหน้าหวานซีดเซียว
"ต้องทานก่อน..." หมอขายยากำลังจะบอกวิธีการกิน แต่ใต้หล้าก็คว้ามันมาแล้วแกะออกทันที
"ฉันรู้แล้ว!" ใต้หล้าแว้ดออกมาก่อนจะส่งยาเม็ดเล็กเข้าปากแล้วดื่มน้ำที่ตนซื้อเตรียมมาจากด้านนอก
เขาจะไม่ยอมให้เรื่องนั้นเกิดขึ้นอีกครั้ง
TBC.
