บทที่ 7 ตอนที่ 6
"มะ..มันจักแทงเรารึ" ถุงเงินพูดเสียงเบาก่อนเอวบางจะถูกรวบเข้าหาให้แนบชิดขึ้นอีก
"แทงสิ...แต่มันเจ็บนิดเดียวต่อไปก็จะชอบ" ถุงเงินส่ายหน้าพัลวันเพราะต่อให้เป็นกระไรเขาก็มิอยากโดนแทงด้วยกันทั้งนั้น คิมหันต์เกลี่ยข้างแก้มนวลอย่างเบามือ
"...."
"ไม่อยากลองหรือไง" คิมหันต์พูดเสียงเจ้าเล่ห์ปลายจมูกโด่งคลอเคลียที่ข้างแก้มขาวช้าๆแล้วอมยิ้มออกมา ถุงเงินหดลำคอตนเองแล้วมองตาคิมหันต์เพราะมันกรุ้มกริ่มเสียจนคนตัวจ้อยทำตัวไม่ถูก มือสากลูบช่วงขาอ่อนขณะที่สบตากับถุงเงิน เด็กน้อยอายเสียจนทำท่าจะมุดหน้าหนี ทำไมคิมหันต์ถึงได้รูปงามปานนี้ มาเฟียนุ่มจับแกนเนื้อเล็กจนเจ้าตัวน้อยสะดุ้งเฮือกใบหน้าหวานแดงซ่าน ริมฝีปากแดงสีชมพูขบกัดเข้าหากันบวกกับเนื้อตัวที่สั่นเทา
"ทำหน้าตาแบบนี้ระวังโดนกินนะ" ถุงเงินหอบหายใจเมื่ออารมณ์ที่ดับวูบไปแล้วถูกจุดขึ้นมาใหม่โดยมือร้อนๆของคิมหันต์ เด็กน้อยถูกพรมจูบแก้มอยู่ซ้ำๆท่อนล่างก็โดนปรนเปรอสร้างความซ่าน ใบหน้ากลมหลบหลีกปลายจมูกโด่งเข้ามาซบไหล่กว้าง คิมหันต์หัวเราะในลำคอแล้วเอนถุงเงินให้นอนแผ่ราบลงบนเตียง
"อ๊ะ..ตรงนั้น" ถุงเงินหลับตาปี๋เมื่อแกนเนื้อของตนเองเริ่มถูกชักรูดเร็วขึ้น
"ตรงไหนคะ.." ถุงเงินเม้มริมฝีปากเมื่อรูปประโยคของคิมหันต์ทำเอาคนตัวจ้อยแดงเถือกไปทั้งตัว แผงอกล่ำที่โผล่พ้นเสื้อออกมาทำให้ถุงเงินรู้สึกอยากสัมผัสมันด้วยมือแต่ตอนนี้ตนเองก็อายมากพออยู่แล้ว
"อ๊า...คิมหันต์มันจะออก" ถุงเงินพยายามผลักมือหนานั่นเพราะแทบทนไม่ไหว ร่างบางสั่นระริกร้องครางราวแมวน้อยน่ารัก คิมหันต์หยุดชะงักมือลงเมื่อเขารู้ว่าคนตรงหน้ากำลังจะเสร็จสม ริมฝีปากหยักยกยิ้มขึ้นเมื่อเห็นท่าทางทรมานและหอบเหนื่อยของเจ้าตัวน้อย
"คิมหันต์..." เรียกฝ่ายพี่เสียงแหบพร่า
"จะชิงเสร็จคนเดียวเหรอ" ถุงเงินรู้ว่าประโยคของอีกฝ่ายหมายความว่าอย่างไร แต่เด็กน้อยตอนนี้รู้สึกทรมานเป็นอย่างมาก อยากปลดปล่อยใจแทบขาดสิ้น
"...."
"หนูดูของคุณคิมสิ..มันก็ต้องการปลดปล่อยแบบหนูนะคะ" ถุงเงินลดสายตามองตามคิมหันต์ก่อนจะเบิกตาขึ้นช้าๆเมื่อเห็นบางอย่างที่นูนผ่านเนื้อผ้าเป็นลำพาดไปกับหน้าขาข้างซ้าย ถุงเงินเหลือบสายตามองคิมหันต์ด้วยสีหน้าไม่สู้ดี
"ทะ..ทำไมมันใหญ่กว่าของเรา" ถุงเงินมองด้วยความสงสัยและอายจวนแทบมุดหมอนหนีเพราะความเป็นชายของคิมหันต์มันใหญ่โตเกินไป
"รู้ได้ไงว่าของคุณคิมใหญ่กว่า" คิมหันต์ลูบเรียวขาขาวด้านในทั้งที่แกนกายน้อยกำลังสั่นระริกอยู่ข้างๆ ถุงเงินมองอีกทีเพื่อความแน่ใจ
"ก็มันใหญ่กว่าจริงๆ..หรือเธอยัดอะไรไว้" ถุงเงินไม่เคยเห็นแกนกายของผู้อื่นมาก่อนนอกจากของตนเอง
"คุณคิมก็สงสัย..ถุงเงินลองจับดูซิว่ามันเท่าของหนูหรือเปล่า" คิมหันต์ทำหน้าสงสัยและต้องการให้ถุงเงินพิสูจน์มัน เด็กน้อยหน้าร้อนฉ่าจะให้เขาไปจับกลางกายของผู้อื่นได้อย่างไร ถุงเงินจึงส่ายหน้า
"เสียดายจัง..คุณคิมก็สงสัยมานานแล้ว" คิมหันต์เกลี่ยแก้มเนียนแล้วพูดเสียงเบาราวผิดหวัง ถุงเงินมองดวงตาคมนั้นด้วยสายตาที่รู้สึกผิดบางอย่าง เด็กน้อยละสายตาลงมองระหว่างนั้นอีกครา
"...."
"จับสิ..จะได้รู้ว่าของเราเท่ากันหรือเปล่า" คิมหันต์พลิกตัวถุงเงินขึ้นมาโดยให้ตนเองพิงแผ่นหลังไปกับหัวเตียง ถุงเงินนั่งคุกเข่าอยู่กลางหว่างขาแกร่ง ดวงตากลมมองดูบางสิ่งที่เหมือนกำลังผงาดอยู่ด้านในนั้น
ถุงเงินเม้มริมฝีปากมือน้อยค่อยๆยกขึ้นแล้วขยับเข้าไปสัมผัสมันอย่างแผ่วเบา ซึ่งพอสัมผัสเจ้าสิ่งนั้นได้ก็แทบดึงมือหนีแต่คิมหันต์ก็กุมข้อแขนเอาไว้
"เร็วสิ..เราจะได้รู้ไงว่ามันเท่ากันทุกคนหรือเปล่า" แก้มก้อนกลมตอนนี้ร้อนราวกับกำลังจะระเบิด พอโดนอีกฝ่ายบอกแบบนั้นจึงค่อยๆลดมือลงอีกครั้งแล้วจับเข้าเต็มมือช้าๆ ถุงเงินลูบคลำไปตามลำเพื่อสำรวจซึ่งพอเงยหน้าขึ้นก็เห็นคิมหันต์กำลังกลืนน้ำลายลงคอแถมแรงบีบที่ข้อมือของถุงเงินก็เพิ่มมากขึ้น
"อา..เด็กดีลองลูบสิ..มันใช่ของจริงไหม" ถุงเงินจะชักมือออกก็มิได้เพราะคิมหันต์จับเอาไว้แน่น เด็กน้อยจึงทำตามที่สั่งโดยการลูบมือและคลึงช้าๆ
"...."
"คิมหันต์...ทะ..ทำไมมันพองขึ้นเรื่อยๆ" ถุงเงินเริ่มมั่นใจแล้วว่ามันคือของจริงแต่อีกฝ่ายกลับไม่ยอมเข้าใจเสียที เด็กน้อยหน้าแดงแจ๋ขึ้นอีกเป็นเท่าตัว
"ฉันก็ไม่รู้..เธอลองเอามันออกมาดูซิว่ามันเป็นอะไร"
"ไม่เอาเราว่าเรารู้แล้ว"ถุงเงินดึงมือออกมาเพราะความอาย เด็กน้อยเม้มริมฝีปากเมื่อคิมหันต์ลุกขึ้นมา
"รู้ว่าอะไร" เด็กน้อยส่ายหน้าจะให้พูดออกไปได้อย่างไรเขาก็อายเป็นเหมือนกันหนา ถุงเงินรวบมือตนเองแล้วเงยหน้าสบตาอีกฝ่าย
"รู้วะ..ว่า" ถุงเงินกระพริบตาปริบๆแล้วมองเจ้าสิ่งนั้นระหว่างขา
"เธอยังไม่เห็นจะรู้ได้อย่างไร" คิมหันต์เลิกคิ้วขึ้นเมื่อตนเองกำลังหลอกล่อเด็กน้อยให้ตกหลุมพลาง รอยยิ้มมุมปากถูกจุดขึ้นมาเมื่อถุงเงินไม่ตอบแต่ยกมือขึ้นเกาแก้มตนเอง
"แต่...."
"ยังไม่ได้สัมผัสข้างในหรือมองเห็นเลยจะรู้ได้ยังไงหืม" ถุงเงินถูกดึงเข้ามาให้ใบหน้าใกล้กันกับคิมหันต์เพียงคืบ มือหนาจับปลายคางแล้วพรมจูบแก้มขาวนวลช้าๆแล้วไล่ลงมาเรื่อยๆจนถึงริมฝีปากแดง
"แลบลิ้นออกมา" ถุงเงินมองดวงตาของคิมหันต์อีกฝ่ายสั่งด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แววตาดันดูเจ้าเล่ห์ ถุงเงินส่ายหน้าเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายรังแกตนเองอีกแล้ว คิมหันต์แสยะยิ้ม
"แลบลิ้นออกมาถุงเงินอย่าให้คุณคิมโกรธนะ" ถุงเงินบึนปากแล้วหันหน้าหนี คนตัวน้อยถูกจับคางกลับมาให้สบตากันอีกครั้ง
"เธอชอบล่อลวงเรา..เรามิทำดอก" มาเฟียหนุ่มยิ้มุมปากแล้วดึงใบหน้าของอีกฝ่ายให้เข้าหาตนเอง
"จะแลบลิ้นออกมาดีๆ..หรือจะให้เข้าไปเอง..แต่ถ้าเป็นอย่างหลังอย่ามาร้องก็แล้วกัน" ถุงเงินเบะปากเมื่อโดนคนพี่ว่าออกมาแบบนี้ คนขี้กลัวเลยค่อยๆแลบลิ้นสีแดงออกมาให้อีกฝ่าย คิมหันต์กลืนน้ำลายลงคอมองเรียวลิ้นนั้นด้วยสายตาหิวกระหายราวสัตว์ป่า คิมหันต์ก้มลงครอบครองลิ้นน่ารักนั้นแล้วดูดราวกับว่ามันเป็นเยลลี่รสหวาน เด็กน้อยยกมือขึ้นดันแผ่นอกหนากายบางแทบจะเอนล้มลง
"อือ..อึก" หากนี่เป็นเยลลี่คิมหันต์ก็คงเป็นคนตะกละที่กำลังกลืนกินสิ่งนี้ น้ำลายของถุงเงินไหลออกมากองมุมปากก่อนที่คิมหันต์จะผละออก มือหนาดันร่างน้อยให้เอนกายลงช้าๆ
"ตรงนี้มันปวดหมดเลย" ถุงเงินบอกคิมหันต์ให้มองดูแกนกายของตนเอง
"เดี๋ยวช่วยปลดปล่อยแต่ถ้าคุณคิมทำอะไร..ถุงเงินห้ามดื้อนะ" คิมหันต์พูดเสียงอ่อนแล้วเกลี่ยปอยผมนุ่มขึ้นไป มาเฟียหนุ่มถอดเสื้อผ้าของตนเองช่วงบนจนกล้ามหนาปรากฎแก่สายตาถุงเงิน ใบหน้ากลมแดงซ่านเมื่อได้เห็นร่างกายกำยำนี้ อกผายไหล่ผึ่งลอนหน้าท้องหนาจับเป็นก้อนๆ
"ชอบเหรอ" คิมหันต์ดึงมือถุงเงินขึ้นมาแล้วให้ลูบไล้ที่ซิคแพคของตน
"คะ..แค่มอง.." ถุงเงินเขินอีกแล้ว คิมหันต์หัวเราะในลำคอแล้วถอดชุดสีชมพูออกช้าๆ มือน้อยๆยกขึ้นจับคิมหันต์พร้อมส่งสายตาว่าจะทำมันจริงๆหรือ
"ไม่ต้องกลัว..อย่าลืมสิประเพณีของเราต่อให้เธอโดนฉันเอาจนท้องก็ไม่มีใครว่าหรอก" คิมหันต์พูดไปอย่างนั้นเพราะยังไงเด็กคนนี้ก็ไม่สามารถท้องได้อยู่แล้ว ถุงเงินเม้มริมฝีปากชุดสวยถูกถอดออกจากร่างกาย คิมหันต์กลืนน้ำลายแสนฝืดลงคอเมื่อได้เห็นเรือนร่างสวยงาม มาเฟียหนุ่มขยับเข้าไปแทรกระหว่างขาใบหน้าคมซุกไซ้ลำคอขาวระหงอย่างหลงใหล กลิ่นหอมๆของดอกพิกุลทำให้คิมหันต์ลืมเรื่องทุกอย่างไปโดยง่าย มาเฟียหนุ่มแลบลิ้นร้อนออกมาขบเม้มลำคอขาวและเลียสร้างรอยแดงจ้ำ
"หวานจริงๆ.." ถุงเงินมองหน้าคิมหันต์ที่ผละขึ้นมา ทั้งสองประกบจูบกันช้าๆ ถุงเงินยามเผลอไผลเนื่องจากแรงอารมณ์ก็ดูน่ารักไม่เบาเลย คิมหันร่นเสื้อผ้าถุงเงินให้กองลงที่ข้อเท้าแล้วดึงออก ฝ่ายคนตัวน้อยก็เขินอายรีบหุบขาตนเองทันที คิมหันต์หัวเราะในลำคอแผ่วเบาแล้วค่อยๆแยกเรียวขาขาวออกซึ่งคนอย่างถุงเงินก็จำใจยอมโดยง่ายเพราะขัดขืนไปก็กลัวว่าคิมหันต์จะโกรธแล้วสั่งโบยเขา
คิมหันต์มองรูจีบสีสวยด้วยดวงตาราวไฟโหมกระหน่ำ มาเฟียหนุ่มขยับเข้าไปสูดดมข้างขาอ่อนช้าๆ ก่อนจะแนบเรียวลิ้นเพื่อชิมความหอมหวานของรูจีบสวยงาม
"อ๊ะ.." ถุงเงินเบิกตากว้างแทบหลอมละลายเมื่อตนเองสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุของเรียวลิ้นที่กำลังกระทำเช่นนั้นกับส่วนร่างกายของตนเอง เด็กน้อยยกมือขึ้นปิดริมฝีปากไม่อยากครางระงมออกมาเนื่องจากถูกปรนเปรอจนขาสั่นริกๆ คิมหันต์สอดปลายลิ้นเข้าไปด้านในจนทำให้ถุงเงินแทบหวีดร้องเสียงหลง
"อืม..." คิมหันต์พึงพอใจจนเผลอส่งเสียงในลำคอ เด็กน้อยหอบหายใจเมื่อถูกความซาบซ่านเล่นงาน คิมหันต์ขยับลุกขึ้นแล้วถอดกางเกงของตนออก ถุงเงินมองการกระทำนั้นก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความใจหายเมื่อแกนกายนั้นเด้งออกมายามที่คิมหันต์ร่นกางเกงลง ความใหญ่โตของมันทำเอาคนตัวจ้อยอ้าปากค้าง กว่าสติจะฟื้นคืนคิมหันต์ก็ก้มลงมาดูดดึงที่ยอดอกงามเสียแล้ว ตุ่มไตสีสวยกำลังถูกรังแกจากมาเฟียหนุ่ม ถุงเงินร้องครางเสียงหวานเมื่อลิ้นร้อนๆกำลังทำให้เขาดิ้นทุรนทุราย
"อ๊า.." คิมหันต์กัดยอดดอกแล้วดูดดึงเป็นการตบท้ายซึ่งหลังจากนั้นน้ำสีขาวขุ่นก็พวยพุ่งออกมาราวเขื่อนแตก ถุงเงินตัวสั่นระริกมองน้ำรักของตนเองที่อยู่บนหน้าท้อง คิมหันต์ป้ายมันมาชโลมนิ้วตนเองแล้วลูบช่องทางสวยก่อนจะสอดปลายนิ้วเข้าไป
"อื้อ!!" ถุงเงินสะดุ้งโหยงเมื่อเรียวนิ้วนั้นถูกดุนดันเข้ามาภายใน เด็กน้อยจับอกกว้างขวางทำท่าจะผลักออกแต่พอเรียวนิ้วนั้นเริ่มกระแทกกระทั้นก็ทำเอาถุงเงินหมดแรงไปเสียดื้อๆ คนตัวน้อยหอบหายใจทางปากเมื่อคิมหันต์เพิ่มนิ้วที่สามเข้ามาแล้ว
"แลบลิ้นออกมาเร็วเด็กดี" ถุงเงินยอมทำตามเมื่อนิ้วของคิมหันต์กำลังทำเด็กน้อยแทบขาดใจ คิมหันต์ก้มลงดูดเรียวลิ้นแดงๆอีกครั้งราวติดอกติดใจ
"อือ..อ่า" คิมหันต์ดึงเรียวนิ้วของตนเองออกมาเมื่อแกนกายของเขาเองก็ปวดจนแทบระเบิด ยิ่งเสียงครางหวานเท่าไหร่เขาก็ยิ่งรีบอยากรังแกเด็กน้อยให้มากเท่านั้น คิมหันต์จับแกนกายของตนเองเพื่อเตรียมพร้อม ใบหน้าคมเคลื่อนขึ้นไปหอมแก้มนุ่มนวลแล้วกดลำเอ็นเข้าไปช้าๆ
"อ๊า!!" คนที่ไม่ทันได้เตรียมใจเพราะโดนหอมแก้มปัดความสนใจร้องลั่นเมื่อคิมหันต์กดแกนกายเข้ามาช้าๆ ความใหญ่โตของมันทำเอาเด็กน้อยเบิกตาโพลง คิมหันต์ขบกรามแน่นต่อให้โดนถุงเงินตีหน้าอกแค่ไหนเขาก็ไม่คิดจะหยุดนอกเสียจากดันแกนกายเข้าไปช้าๆจนมันเข้าไปถึงครึ่งลำแล้ว
"ฮือ..ฮึก..คิมหันต์เราเจ็บ" เด็กน้อยร้องไห้เสียจนขี้มูกโป่ง
"ชู่วเด็กดีเจ็บแป๊บเดียวค่ะ..อย่าร้องนะ" คิมหันต์เอ่ยเสียงอ่อนโยนตอนนี้ถุงเงินสติครบถ้วนจึงรับรู้ความรู้สึกได้มากกว่าครั้งที่โดนยา คิมหันต์กล่าวปลอบซ้ำๆพลางเช็ดน้ำตาเจ้าตัวจ้อยออกให้ป้อยๆ
"ไม่ร้องนะอีกนิดเดียว" คิมหันต์ดันเข้าไปจนสุดลำรับรู้ถึงความอุ่นของช่องทางนุ่มด้านใน
"อ๊าา"
"อา..รัดมากเด็กดี" คิมหันต์แช่แกนกายอยู่อย่างนั้น ดวงตาคมมองท้องน้อยที่นูนขึ้นมาเพราะถุงเงินตัวเล็กมาก คิมหันต์ค่อยๆขยับเอวช้าๆตามที่ถุงเงินน่าจะพอไหว มือหนากดข้อแขนถุงเงินให้แนบลงแล้วจูบริมฝีปากบางเป็นการปลอบ
"อ๊ะ" ถุงเงินสั่นระริก คิมหันต์เลียริมฝีปากตนเองรัดเขาจนแทบหลั่งออกมาโดยง่ายแบบนี้ มาเฟียหนุ่มสอบสะโพกเข้าไปจนถุงเงินเริ่มร้องครางทั้งจุกและเสียวซ่าน เด็กน้อยน้ำตาหยุดไหลเหลือเพียงความรู้สึกอายเมื่อปลายแกนกายด้านในกระแทกโดนบางจุดที่ทำเอาเด็กน้อยร้องเสียงหลง คิมหันต์ระเริงสวาทเก่งราวชำนาญมากอย่างนั้น ถุงเงินมองเรือนกายกำยำด้วยใบหน้าที่แดงฉ่าเพราะมันดูแข็งแรงมากจริงๆ คิมหันต์สอบสะโพกเร็วขึ้นเพราะดูแล้วถุงเงินน่าจะไหว เด็กน้อยตัวงอเพราะคิมหันต์โถมแรงลงมา เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นไปทั่วทั้งห้อง เสียงครางของถุงเงินนั้นหวานเสียจนมาเฟียหนุ่มแทบคลั่งแล้วอยากจัดการเด็กคนนี้ให้สลบคาอก
"ซี๊ด..อา..ถุงเงิน" คิมหันต์เริ่มเพ้อเมื่อมันเสียวที่แกนกายเกินบรรยาย ทั้งความบริสุทธ์ที่สามารสัมผัสได้ ยิ่งเขากระแทกกายเข้าไปก็เริ่มเกิดความรู้สึกหวงแหนเด็กคนนี้ ในความรู้สึกที่ว่าถ้าใครแตะเมื่อไหร่เขาจะฟันมือคนแตะเสียให้ขาด ถุงเงินถุกอุ้มขึ้นมาก่อนคิมหันต์จะกระแทกกายเข้าไปไม่เว้นช่วงให้ถุงเงินได้หายใจหายคอ เด็กน้อยครางลั่นห้องด้วยความเสียวแม้จะเจ็บและจุกในบางคราก็ตาม คิมหันต์ขบเม้มไปตามใบหูเอวสอบก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างดี
"อ๊า..คิมหันต์อื้ออออ" ถุงเงินปลดปล่อยออกมาอีกครั้งทั้งๆที่ยังไม่ได้แตะต้องส่วนนั้นเลย เด็กน้อยซบใบหน้าไปกับอกแกร่ง คิมหันต์ระรัวสะโพกก่อนที่ความเสียวจะแล่นไปทั่วทั้งกายชื้นเหงื่อ
"อ่า...ถุงเงินอาา" คิมหันต์กระแทกกายเข้าไปครั้งสุดท้ายก่อนจะปลดปล่อยออกมาซึ่งมันฉีดพุ่งเข้าไปด้านในเยอะเสียจนถุงเงินสัมผัสได้ คิมหันต์ขบเม้มไปตามแก้มก้อนกลมที่กำลังขึ้นสีแดง แกนกายก็ค้างอยู่อย่างนั้นเพราะเขาไม่คิดที่จะหยุดที่รอบเดียวอยู่แล้ว คิมหันต์พาถุงเงินมานอนลงบนเตียง
"อ๊ะ..คิมหันต์จะทำกระไร" คิมหันต์ไม่ตอบแต่เริ่มสอบสะโพกอีกครั้งทั้งแกนกายที่ไม่ได้อ่อนลงเลย ถุงเงินโดนรังแกอย่างนั้นจนแสงด้านนอกสว่างขึ้นมาอีกครั้ง เด็กน้อยถูกกระแทกเข้ามาครั้งสุดท้ายจนน้ำที่ค้างอยู่ด้านในไหลทะลักออกมาเพราะไม่สามารถกักเก็บเอาไว้ได้อีกเนื่องจากมากเกินไป น้ำสีขาวมากมายไหลลงมาตามเรียวขาขาว คิมหันต์หอบหายใจแล้วพลิกร่างถุงเงินที่น้ำตารื้นใบหน้าหันกลับมา
"อีกรอบเดียวนะคะ" คิมหันต์พรบจูบแก้มนวลกับน้ำตาถุงเงินช้าๆ เด็กน้อยสะอึกสะอื้น เขาโดนรังแกจนรู้สึกว่าตนเองแทบทนไม่ไหวอยู่แล้ว คิมหันต์จูบปลอบไม่นานถุงเงินก็คลายความสะอื้นลงแล้วค่อยๆขยับสะโพกอีกคราแบบเนิบๆและอ่อนโยนกว่าก่อนหน้านี้ ดวงตาคมมองรูบวมช้ำที่กำลังกลืนกินแกนกายของเขาเข้าไป
ร่างน้อยลงมาด้านล่างด้วยเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ย เสื้อตัวโตยาวเลยหัวเข่าแถมยังไหลลงมาไม่อยู่กับไหล่จนเห็นรอยแดงจ้ำ ถุงเงินร้องไห้น้ำตาเกลื่อนใบหน้าจนการ์ดหลายคนต่างตกใจ ก่อนที่นายของเขาจะตามลงมาติดๆ คิมหันต์เข้ามาดึงแขนถุงเงินเข้าหาตัว
"เราไม่อยู่กับเธอแล้วฮึก.."
"ชู่วไม่ร้องนะคะ.." คิมหันต์อุ้มถุงเงินที่กำลังสะอื้นขึ้นมา มือเด็กน้อยขย้ำเสื้อผ้าเนื้อดีของคิมหันต์ พออาบน้ำเสร็จก็รีบหนีลงมาเพราะคนใจร้าย มือเล็กทุบลงบนอกแกร่งปวดเอวจนแทบเดินไม่ไหว
"หันหลังไป!!" บอดี้การ์ดหลายคนต่างรีบหันหลังทันทีเพราะตอนนี้ถุงเงินอยู่ในสภาพที่ไม่ควรให้ชายฉกรรจ์เห็นเป็นอย่างยิ่ง คิมหันต์พาคนตัวน้อยขึ้นมาด้านบน ใบหน้าเล็กซบไปกับแผ่นอกกว้างทั้งๆที่มีน้ำตาไหลออกมา คิมหันต์ลูบแก้มลูบหัวถุงเงินเป็นการปลอบ คว้าเอาเสื้อเขามาใส่ตัวเดียวแล้ววิ่งหนีลงไปด้านล่างทั้งน้ำตาแบบนี้ คิมหันต์มองเสื้อตนเองที่อยู่บนตัวถุงเงิน มันทั้งหลวมและใหญ่มาก
"ไม่ร้องนะคะ.." คิมหันต์เช็ดน้ำตาของถุงเงินออก
"เราจะหนี..เธอมันใจร้าย..ไหนบอกรอบสุดท้ายไงฮึก" มีที่ไหนจะหนีแล้วบอกคนที่ทำให้ตนเองหนีกันคิมหันต์นึกเอ็นดูในใจ ถุงเงินตีไหล่กว้างช้าๆเมื่อคิมหันต์บีบแก้มตนเอง
"ก็คุณคิมอดใจไม่ไหวไงคะ.." คิมหันต์บีบปากถุงเงินอีกเพราะเด็กน้อยกำลังงอนเขา
"คดในข้องอในกระดูก"
"หึๆๆ" คิมหันต์หัวเราะชอบใจเมื่อเจ้าตัวจ้อยต่อว่าเขาด้วยคำไทยแบบนี้อีกแล้ว
น้อนโดนคนแก่ตะล่อมซะแล้ว
อ้ากก ง่วง ไม่เม้นดองนะ
