บทที่ 9 ตอนที่ 8
"ชู่ว..ไม่เอาไม่ร้องนะคะ" ถุงเงินกอดรอบลำคอแกร่งเอาไว้แน่น อยู่มาตั้งนานมิเคยรู้เลยว่าเรือนแห่งนี้มีผีอยู่ด้วย เด็กน้อยงึมงำในลำคอบ่นไม่เป็นภาษาทำให้คิมหันต์ยกยิ้มออกมาตรงมุมปาก
"เธอต้องเรียกหมอผีมาปราบนะ.." เป็นคำแรกที่คิมหันต์ฟังรู้เรื่อง เด็กน้อยผละออกมามองหน้าคิมหันต์ที่อยู่เพียงแค่คืบ
"งั้นเราต้องมาทำให้ผีอายกัน..จะได้ไม่มาแอบดูตอนหนูตอนนอนดีไหมคะ" เจ้าตัวจ้อยที่พึ่งหายสะอื้นเมื่อครู่เงยหน้าขึ้นมองคิมหันต์ดวงตากลมมีแววความหวัง
"ทะ..ทำอย่างไร" เสียงหวานเอ่ยสั่นเครือ เด็กน้อยยังคงกอดคิมหันต์เอาไว้แน่นเพราะความกลัว คิมหันต์ยิ้มมุมปากแล้วทำหน้าเหมือนกับนึกบางสิ่งทั้งที่คิดเอาไว้ในใจนานแล้ว
"หนูอยากทำเหรอคะ.." พอถุงเงินได้ยินเสียงกรุ้มกริ่มนี้ก็รู้สึกแปลกใจ แต่ถ้าหากทำให้ผีร้ายพวกนั้นไม่มายุ่งกับเขาถุงเงินคงต้องยอม ใบหน้ากลมพยักขึ้นลงเป็นคำตอบตกลง คิมหันต์ยิ้มเจ้าเล่ห์ระหว่างมุมปาก มือสากลูบเรียวขาอ่อนช้าๆ
"คุณคิมจะทำให้พวกผีอายจนไม่กล้ามายุ่งกับหนูเลยค่ะ" ถุงเงินสะดุ้งเฮือกเมื่อรู้สึกว่ามีมืออันใหญ่ล้วงเข้ามาที่ก้นกลมแล้วออกแรงบีบจนเจ้าตัวจ้อยสะดุ้งเฮือก
"อ๊ะ..คิมหันต์" ถุงเงินหลับตาปี๋เมื่อมาเฟียหนุ่มขย้ำอยู่อย่างนั้นซ้ำๆ เด็กน้อยกลืนน้ำลายลงคอเมื่อรู้สึกมวนที่ช่องท้องน้อยอย่างบอกไม่ถูก คิมหันต์ร่นกางเกงถุงเงินลงมา
"คุณคิมบอกให้หนูใส่กางเกงในไม่ใช่เหรอคะ" คิมหันต์ส่ายหน้าด้วยรอยยิ้มก่อนจะลดสายตาลงมองแกนกายอันน้อย
"ระ..เราไม่ชอบมันอึดอัด" ถุงเงินหน้าแดงซ่านยามเห็นคิมหันต์ยิ้มมุมปาก อีกคนมักทำให้เด็กน้อยหัวใจเต้นแรง..หรือว่าเขาจะโดนของ
"ไม่ชอบก็ต้องใส่ค่ะ" คิมหันต์คว้าจับที่แกนกายสีลูกพีชก่อนจะชักรูดเบาๆเพื่อปลุกเร้าให้เด็กน้อย ถุงเงินกัดริมฝีปากตนเองเมื่อความรู้สึกบนมือร้อนของคิมหันต์ทำให้เขาแทบดิ้นพล่าน
"อ๊ะ..อื้อ"ถุงเงินหอบหายใจเสียงครางแหบพร่าเมื่อถูกอีกคนปรนเปรอ เสื้อตัวใหญ่ถูกคิมหันต์เลิกขึ้นแล้วถอดออกจากตัวของถุงเงิน ซึ่งคนที่ตกอยู่ภายใต้อารมณ์นั้นก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย เด็กน้อยตอนนี้จึงไม่เหลือเสื้อผ้าเลยสักชิ้นเดียว
"ผีคงหน้าแดงหนีไปหมดแล้วมั้ง" คิมหันต์ยิ้มมุมปากแล้วก้มลงซุกไซ้แก้มก้อนกลมที่ส่งกลิ่นหอมของแป้งเด็กอ่อนๆ มาเฟียหนุ่มปลดกระดุมเสื้อของตนเอง ริมฝีปากหนาเคลื่อนช้าๆมาหยุดที่เรียวปากสีแดงธรรมชาติแสนน่ารัก ถุงเงินถูกริมฝีปากคิมหันต์คลึงจูบช้าๆไม่รีบร้อนเหมือนจะกินปากเขาเหมือนแต่ก่อน เด็กน้อยเผยออ้าปากขึ้นเมื่อคิมหันต์สอดปลายลิ้นเข้ามาในโพรงปากนุ่มของตน เด็กน้อยเผลอยกมือขึ้นลูบแผ่นอกเปลือยเปล่าของคิมหันต์อย่างไม่รู้ตัว ร่างกายของคิมหันต์กำยำล่ำสันสมชายมากจนบางทีถุงเงินก็อายหากได้มองหรือสัมผัส
"ชอบเหรอ" ถุงเงินสะดุ้งเมื่อคิมหันต์จับตนเองได้อีกแล้วว่ากำลังคิดเช่นไรอยู่ เด็กน้อยบึนปากแล้วเสสายตาหนี คิมหันต์หัวเราะในลำคอแล้วจับปลายคางถุงเงินให้หันมามองสบตากับตนเอง
"...."
"มองคุณคิมค่ะ..มีผีกำลังแอบดูเราอยู่นะ" ถุงเงินชะงักแต่พอเห็นสายตากรุ้มกริ่มนี้ก็ชักเอะใจขึ้นมาบ้างแล้ว เด็กน้อยยกมือขึ้นดันแผ่นอกหนาเมื่อคิมหันต์ลดใบหน้าลงกดจูบริมฝีปากบางอีกครั้ง ลิ้นของถุงเงินถูกอีกฝ่ายขโมยเข้าไปในปาก
"อื้อ..." เสียงหยาบโลนของการจูบกันดังสนั่นใบหูของถุงเงิน เด็กน้อยถูกรวบลำคอด้านหลังเอาไว้ไม่ให้ผละออก จึงมีเพียงมืออันน้อยๆที่คอยดันหน้าอกกว้างขวางเอาไว้ คิมหันต์เองก็ไม่อาจผละออกในตอนนี้เพราะเด็กน้อยใต้ร่างกานเขาช่างหอมหวานไปเสียทุกส่วน กล้ามเนื้อเรียงสวยงามบดเบียดไปกับหน้าท้องบางของถุงเงิน ความอุ่นของอีกฝ่ายทำให้ถุงเงินเคลิ้มตามได้ไม่ยาก
"แฮ่ก.." ถุงเงินมองน้ำลายที่ยืดออกจากกัน ใบหน้าหวานแดงก่ำราวผลไม้สีแดง คิมหันต์ลูบปลายนิ้วไปตามพวงแก้มน่ารัก พักหายใจหายคอได้ไม่นานคิมหันต์ก็พลิกร่างกายของถุงเงินให้นอนคว่ำ ปลายจมูกโด่งเป็นสันซุกไซ้ไปตามลำคอระหงแล้วใช้ริมฝีปากขบเม้มสร้างรอยแดงเอาไว้เพื่อแสดงถึงความเป็นเจ้าของร่างกายนี้ พอทำจนหนำใจก็เร่งถอดกางเกงของตนเองออกให้พ้นห่างออกจากร่างกาย แกนกายใหญ่ถูช่วงแก้มก้นขาวระหว่างซอกรูจีบสีสวย คิมหันต์ครางแผ่วเบาในลำคอไม่ว่าตรงไหนของเด็กคนนี้ก็ทำให้เขารู้สึกดีไปหมด
ถุงเงินแนบใบหน้าไปกับหมอน แก้มกลมร้อนฉ่าเพราะรู้สึกถึงแกนกายอันนั้นที่กำลังถูไถอยู่ คิมหันต์กลืนน้ำลายลงคอแล้วมองแผ่นหลังบางขาวเนียนที่เขาจะทำให้มันเป็นรอยในไม่ช้า คิมหันต์หยิบเจลหล่อลื่นที่หัวเตียงมาชโลมทาใส่แกนกายของตัวเองแล้วสอดเรียวนิ้วเข้าไปในช่องทางน่ารัก ถุงเงินกัดหมอนใบโตรู้สึกเจ็บและดีไปพร้อมๆกัน
"คิมหันต์..อื้อ.."
"ชู่ว..คุณคิมกำลังไล่ผีให้อยู่ค่ะ..ผีที่นี่ขี้เขินพอเห็นเราทำแบบนี้กันก็วิ่งหนีป่าราบแล้ว" ถุงเงินหลับตาลงแล้วพยักหน้าระรัว คิมหันต์จึงกดแกนกายเข้าไปในช่องทางน่ารัก คิมหันต์กลืนน้ำลายลงคอเพียงเท่านี้ก็รัดเขาแทบกระอักอยู่แล้ว ดวงตาคมดุลดสายตาลงมองแกนกายของตนเองที่เหมือนกำลังถูกดูดเข้าไป เด็กน้อยเม้มริมฝีปากแน่นแก้มก้อนกลมบี้ไปกับหมอนเมื่อคิมหันต์สอดใส่เข้ามาจนสุดลำรับรู้ถึงความร้อนของแกนกายที่อยู่ด้านใน
"อาา..ถุงเงิน" คิมหันต์ค้ำแขนไปกับเตียงกว้างครางเสียงซาบซ่านออกมาเพราะถุงเงินตอดรัดเขาจนแทบจะปลดปล่อยออกมาในทันที มาเฟียหนุ่มเริ่มสอบเอวโดยใช้มือของตนเองล็อคสะโพกกลมเอาไว้
"อ๊า..อ๊าคิมหันต์" ถุงเงินขยำมือไปกับผ้าปูที่นอนสีสวย ใบหน้าหวานบดเบียดไปกับเตียงเนื้อนุ่ม คิมหันต์แนบแผ่นอกทาบทับหลังขาวเนียนโดยใช้แขนล่ำกอดรอบลำคอถุงเงิน สะโพกหนาระรัวใส่ให้เจ้าตัวน้อยครางออกมาดังลั่น คิมหันต์ขบกัดไปตามลาดไหล่บางเรียวนิ้วหนาสอดเข้าไปในโพรงปากอุ่นร้อน
"ดูดนิ้วคุณคิมค่ะ" คิมหันต์กระซิบข้างใบหูบางแล้วขบกัดเบาๆ ถุงเงินทำตามที่อีกฝ่ายสั่งอย่างว่านอนสอนง่ายนั่นจึงทำให้คิมหันต์ยกยิ้มพอใจ สะโพกหนาเน้นจุดกระสันที่เขานั้นรู้ดีกว่าใครเป็นรางวัลให้เด็กน้อย แกนกายน้อยที่เบียดเสียดไปกับที่นอนสั่นระริกเพราะยามคิมหันต์สอบสะโพกถุงเงินก็เหมือนได้รับสัมผัสนั้นที่แกนกายไปด้วย คิมหันต์จับคางมนให้หันมาแล้วแลกจูบดูดดื่มกับถุงเงินทั้งเรียวลิ้นหนาที่พยายามตวัดหยอกล้อกับลิ้นสีแดงๆน่ารัก คิมหันต์กลับมาระรัวสะโพกใส่อีกครั้งเพราะเขาเองก็เริ่มทนไม่ไหวเช่นกัน เสียงครางของทั้งสองสอดประสานกันเมื่อถุงเงินปลดปล่อยออกมาก่อนจะเลอะเต็มที่นอน คิมหันต์ผละลุกขึ้นแล้วดึงสะโพกถุงเงินให้แอ่นขึ้นมาเพื่อให้เขาได้กระแทกความเป็นชายได้ถนัดขึ้นไปอีก เด็กน้อยครางแทบไม่เป็นภาษาเมื่อสะโพกหนานั้นสอบเร็วเป็นเท่าตัว เด็กน้อยหลับตาปี๋ร้องลั่นราวกับว่าตนนั้นกำลังจะขาดใจเพราะยามร่วมสวาทกับคิมหันต์อีกฝ่ายมักทำให้ถุงเงินแทบขาดใจทุกครั้ง
"อา..ถุงเงิน" คิมหันต์กัดฟันกรอดเมื่อความรู้สึกดีแล่นเข้ามาทั่วทั้งลำกายของตนเองก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะเงยขึ้นสูดริมฝีปากอย่างเสียวซ่าน น้ำรักมากมายหลั่งเข้าไปภายในช่องทางน่ารักโดยคิมหันต์กดลำเอ็นของตนเองเข้าไปจนสุด ถุงเงินกลืนน้ำลายลงคอรับรู้ถึงน้ำสีขาวขุ่นของคิมหันต์ที่หลั่งไหลเข้ามาในช่องทางของตน ฝ
"อืม..ป่านนี้ผีคงอายหนีไปหมดแล้ว..หนูไม่ต้องกลัวแล้วนะคะ" คิมหันต์พลิกตัวถุงเงินให้หงายหน้าหาตนเอง มาเฟียหนุ่มก้มลงพรมจูบใบหน้าน่ารักทั้งที่ส่วนนั้นยังเชื่อมต่อกันอยู่
"อื้อ..พอแล้ว" คิมหันต์อมยิ้มเมื่อเขาใช้จมูกเล่นกับแก้มก้อนกลมราวซาลาเปานุ่มนิ่ม มือหนาคลึงบีบ ผิวเนื้อมองรอยแดงตามลำคอระหงอย่างพึงพอใจ
"เดี๋ยวผีมาอีกเราต้องทำไปจนเช้าเลยนะคะ..ต่อไปผีจะได้ไม่กล้ามา" ถุงเงินเม้มริมฝีปากเมื่อคิมหันต์บอกด้วยรอยยิ้มเล่ห์เหลี่ยม มาถึงตอนนี้เจ้าตัวจ้อยถึงได้รู้ว่าคิมหันต์นั้นกำลังหลอกตนเอง
"คอยดูนะเราจะหนีเธอไปไกลๆเลย" ถุงเงินบึนปากพูดบ่นคำนั้นออกมาแล้วก็ต้องร้องเสียงครางดังลั่นเมื่อคิมหันต์กระทุ้งแกนกายเข้ามาเต็มแรง
"ฝันอยู่เหรอหืม..คนอย่างฉันถ้าชอบอะไรแล้วไม่มีทางปล่อยให้หลุดออกจากกรงทองง่ายๆหรอกนะเด็กดี"
"เราหนีได้ก็แล้วกัน...ทางสวนหลังบ้านมีช่องโหว่ทางกำแพงให้หนีอยู่" ถุงเงินพูดเป็นจริงเป็นจัง
ปั่ก!!
"อั้ก!.." ถุงเงินเบิกตากว้างเมื่อคิมหันต์กระแทกเข้ามาเต็มแรง
"หึหึ..หนีเหรอคะ"
ปั่ก!!
"อ๊าา"
"หนีเหรอหื้ม"
ปั่ก!!
"อ๊าาา!!"
"กฎของการหนีคุณคิมคืออย่าบอกค่ะ..ไม่อย่างนั้นจะโดนล่ามนะคะ" คิมหันต์ยิ้มร้าย
สุดสัปดาห์
"มันใส่ยากหรือไงฮะถุงเงิน..อย่ามาดื้อกับฉันนะ" คิมหันต์ยืนถือกางเกงในตัวจิ๋วลายตุ๊กตาเอาไว้เมื่อคนตัวจ้อยไม่ยอมใส่กางเกงใน
"มันอึดอัดนี่" ถุงเงินยืนเถียงทั้งเสื้อตัวใหญ่ที่คุมปิดมิดขาอ่อน คิมหันต์ผ่อนลมหายใจแล้วเดินเข้าไปหาคนตัวบาง ร่างแกร่งดึงถุงเงินเข้าหาตัว
"อย่าดื้อนักใส่เข้าไปให้มันชิน" ถุงเงินบุ้ยหน้า ร่างแกร่งของมาเฟียหนุ่มทรุดนั่งลง
"...."
"ยกขาขึ้น" ถุงเงินถอนหายใจราวกับว่าสิ่งที่กำลังจะทำนั้นยากลำบาก เด็กน้อยจับบ่าแกร่งเอาไว้คิมหันต์เลยสวมใส่กางเกงในให้ หากวันนี้มิใช่วันที่คิมหันต์ต้องพาถุงเงินไปห้าง สัญญาเลยว่าถุงเงินจะดื้อให้มากกว่านี้ ใส่สิ่งที่เรียกว่ากางเกงก็อึดอัดมากพออยู่แล้วยังมีเจ้ากางเกงในอีก คิมหันต์ยกหน้าที่แต่งตัวให้เมดสาวต่อเพราะตนเองจะไปเช็คเมลงานเสียหน่อย
หลังจากทำอะไรเสร็จเรียบร้อยกันแล้ว ถุงเงินก็รีบเดินมาขึ้นสิ่งที่เรียกว่ารถยนต์..พี่ดีนบอกเขาแบบนั้น เด็กน้อยนั่งด้วยท่าทางตื่นเต้นอย่างปกปิดไม่มิดลืมความรู้สึกกลัวครั้งแรกไปหมดสิ้น คิมหันต์ทิ้งมวนบุหรี่ลงพื้นหลังจากยืนสูบมาด้านนอกสักพักแล้ว ร่างสูงตระหง่านเปิดประตูเข้าไปนั่งที่เบาะด้านหลังข้างๆกับเด็กน้อยที่กำลังตื่นเต้น รถคันหรูเคลื่อนออกจากด้านหน้าคฤหาสน์พุ่งตรงสู่ใจกลางเมือง
คิมหันต์ยืนล้วงกระเป๋าอยู่ด้านล่างของห้าง ดวงตาคมคอยมองถุงเงินอยู่ตลอดเพราะอีกฝ่ายกำลังเดินขึ้นบันไดเลื่อนครั้งที่สามแล้ว ซึ่งตรงนี้มีบอดี้การ์ดอยู่ราวสิบคนซึ่งมันทำให้คนรอบข้างไม่กล้าเข้ามายุ่ง ถุงเงินจึงเดินขึ้นเดินลงสนุกอยู่คนเดียว ซึ่งคิมหันต์ให้ดีนคอยอยู่เป็นเพื่อน พอเข้าสู่รอบที่สี่คิมหันต์ก็ดึงมือน้อยๆออกมา
"พอได้แล้ว.." ว่าออกมาแบบนั้นแล้วจูงมือถุงเงินให้ขึ้นมาที่ชั้นสามของห้างเพื่อไปซื้อของ ในคฤหาสน์ล้วนมีของใช้ครบครันแต่วันนี้คิมหันต์จะพาเด็กน้อยมาซื้อโทรศัพท์จะได้ไม่มากวนเขายามตอบอีเมลลูกค้า
"เอารุ่นนี้มา" ถุงเงินมองดูคิมหันต์ที่ชี้นิ้วสั่งเจ้าโทรศัพท์ที่เขาเอาไว้ดูการ์ตูน เด็กน้อยจึงอดตื่นเต้นออกมาไม่ได้ คิมหันต์ยืนมองพนักงานที่คอยจัดการเครื่องให้พร้อมใช้ ดวงตาคมเหลือบมองระหว่างอกตนเองที่มีเด็กน้อยทำตาเป็นประกายอยู่เหมือนรู้ว่าเขาจะซื้อให้ เจ้าตัวจ้อยเกาะขอบตู้ดวงตากลมโตมองรุ่นพี่พนักงานจนพวกเธอต่างอึกอักกับความน่ารักนี้
คิมหันต์รับโทรศัพท์รุ่นล่าสุดมาถือไว้เองก่อน ถุงเงินเดินตามมาเฟียหนุ่มต้อยๆไม่ดื้อเหมือนอย่างเคย หลังจากซื้อมือถือเสร็จเรียบร้อยแล้วคิมหันต์ก็แวะทานอาหารนิดหน่อยก่อนจะพาถุงเงินกลับคฤหาสน์เพราะบ่ายนี้เขามีงานต้องไปทำต่อ
ถุงเงินก้าวขาลงมาจากรถแล้วตามคิมหันต์เข้าไป
"มานั่งนี่มา" ถุงเงินรีบเข้าไปนั่งระหว่างขาของคิมหันต์บนเก้าอี้ในห้องทำงานทันที หลังของถุงเงินแนบไปกับแผ่นอกแข็งแกร่ง คิมหันต์เอื้อมแขนโอบรอบตัวถุงเงินเอาไว้โดยถือโทรศัพท์ไว้ตรงหน้าถุงเงิน
"อันนี้เขาเรียกว่ายูทูป..เอาไว้ดูการ์ตูน..หนูอยากดูอะไรก็พิมพ์ลงไปในช่องนี้" คิมหันต์สอนทีละอย่างแบบละเอียด ซึ่งถุงเงินเรียนหนังสือมาราวสองเดือนคงไม่งงมากนัก เด็กน้อยพยักหน้าหงึกๆ
"...."
"อยากดูสัตว์โลกก็พิมพ์ไป..เห็นไหมคะ..อยากดูอันไหนก็ใช้นิ้วจิ้มลงไป..คุณคิมสมัครพรีเมี่ยมให้แล้วไม่ต้องกลัวโฆษณา" แม้ถุงเงินจะไม่เข้าใจบางประโยคแต่ก็พยักหน้าเข้าใจเพราะอยากเอาเจ้าสิ่งนี้มาถือไว้ในมือแล้ว
"...."
"สมมุติหนูสงสัยหรืออยากรู้อะไรก็เข้าอันนี้ อยากเรียนรู้ภาษาที่ไม่ใช่ภาษาโบราณก็ลองค้นหาดูว่าเขาพูดอะไรแบบไหนกันบ้างถ้าหนูยังพูดภาษาโบราณอยู่ไปข้างนอกจะลำบาก......"คิมหันต์พูดสอนขั้นพื้นฐานให้ถุงเงิน ใบหน้าของทั้งสองจึงอยู่ใกล้กัน เด็กน้อยเหลือบสายตามองคิมหันต์ทั้งใบหน้าที่เริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ เพราะอีกฝ่ายเหมือนกำลังเปล่งประกายอยู่ในตอนนี้ ถุงเงินกุมมือตนเองแน่นสมาธิเริ่มหลุดจากสิ่งที่คิมหันต์สอนเพราะยามอีกฝ่ายพูดอยู่ข้างใบหูทำให้เด็กน้อยเกิดอาการเขินขึ้นมา
ถุงเงินเหลือบมองคิมหันต์อยู่ตลอด หัวใจดวงน้อยเต้นตึกตักเหมือนกับว่าจะทะลุออกมาอย่างนั้น
เป็นเวลาสามวันแล้วที่คิมหันต์ให้โทรศัพท์ถุงเงินซึ่งอีกฝ่ายจะกลับมาเวลาสามทุ่มแทบทุกวันและเวลานั้นถุงเงินต้องเลิกเล่นในทันที เพราะหากดื้อคิมหันต์ก็จะยึดโทรศัพท์ ดวงตากลมโตมองคิมหันต์ที่กำลังถอดเสื้อสูทออกจากตัว ถุงเงินก้มลงดูหน้าจอที่กำลังขึ้นโชว์อยู่ด้วยคำบางอย่าง ถุงเงินกลืนน้ำลายลงคอเพราะเขาไม่กล้าพูดกับอีกฝ่าย คิมหันต์บิดกล้ามเนื้อตนเองแล้วขึ้นมานอนบนเตียง
"ถุงเงิน..นอนได้แล้ว" คิมหันต์เอื้อมมาหยิบโทรศัพท์ถุงเงินออก วงแขนล่ำตวัดคนตัวน้อยเข้ามาหาตนเอง
"คิมหันต์..." เรียกอีกฝ่ายเสียงแผ่ว แก้มก้อนกลมเบียดไปกับแผ่นอกหนาแสนอบอุ่น
"นอนค่ะ..พรุ่งนี้คุณคิมต้องไปทำงานแต่เช้า" ถุงเงินเม้มริมฝีปาก แล้วยกแขนขึ้นกอดตอบมาเฟียหนุ่มบ้าง ซึ่งมันเป็นครั้งแรกที่เขาทำแบบนี้
"...."
"หึหึ..อยากอ้อนเหรอคะ" คิมหันต์หัวเราะในลำคอ มือหนารั้งใบหน้าแสนน่ารักขึ้นมาจูบริมฝีปาก
"เปล่าสักหน่อย" ถุงเงินตอบอ้อมแอ้ม คิมหันต์พยักหน้าด้วยรอยยิ้มด้วยความเหนื่อยงานคิมหันต์จึงหลับลงไปทั้งวงแขนที่กอดรัดเอวบางเอาไว้แน่น ถุงเงินฟังเสียงหัวใจของคิมหันต์แล้วหลับลงตามไปเช่นกัน
ถุงเงินมองคิมหันต์ที่เดินออกจากบ้านไป มือบางยกโทรศัพท์ขึ้นมาดู
'คำที่เอาไว้ใช้เรียกคนน่ารัก' ถุงเงินลูบแก้มตนเองวันนี้ไม่ได้พูดออกไปอีกแล้ว เด็กน้อยจึงเดินกลับมานั่งเล่นอยู่ภายในห้องโถงกว้างขวาง คิมหันต์บอกว่าวันนี้จะกลับช่วงเวลาบ่าย ซึ่งก็คือเวลาชาย เด็กน้อยพลิกไปพลิกมาบนโซฟาก่อนพี่ดีนจะเดินเข้ามาหาเพื่อนั่งคุยเป็นเพื่อนเด้กขี้เหงา
"พี่ดีน.."
"ครับ?" ดีนเลิกคิ้วขึ้นเมื่อเจ้าตัวจ้อยทำหน้าราวกับเขินอะไรบางอย่าง
"พี่ดีนว่า..." ดีนยกน้ำขึ้นดื่มหูก็คอยฟังถุงเงินว่าจะพูดอะไร
"...."
"พี่ดีนว่าคิมหันต์น่ารักเหมือนที่เราคิดหรือเปล่า"
พรวด!!!!!
คิมหันต์กลับเข้ามาในคฤหาสน์ช่วงบ่ายโดยพามาเฟียรุ่นพี่อย่างสิงหราชมาด้วย เขาทั้งสองคนต่างมีอิทธิพลมากในเมืองไทยและฮ่องกง ซึ่งเขาทั้งสองจะมาคุยธุรกิจใหญ่โตร่วมกัน คิมหันต์เชิญให้มาเฟียหนุ่มตัวใหญ่เท่ากับเขานั่งลงที่ฝั่งตรงกันข้ามกับเขา
"เมียพี่จะคลอดแล้วหรือไง" คิมหันต์ถามสิงหราชมาเฟียหนุ่มใจโหดเหี้ยมที่พึ่งมีภรรยา
"อืม..นิราท้องได้แปดเดือนกว่าแล้ว"
"เป็นยังไงบ้างครับ" คิมหันต์ถาม เขาไม่เคยเจอภรรยาของสิงหราชเลยสักครั้ง น่าจะเป็นผู้หญิงที่สวยมากเลยแน่ๆถึงมัดใจมาเฟียคนนี้ได้
"นิราไม่ใช่คนธรรมดา..มันน่าเป็นห่วงตรงนี้" คิมหันต์ขมวดคิ้วเมื่อสิงหราชบอกออกมาแบบนั้น แต่เขาไม่คิดที่จะถามต่อ
"...."
"พอท้องก็อ้อนกูทุกวัน..บอกรักผัวสามเวลาหลังอาหารกูละเหนื่อยเสียจริง" สิงหราชหลับตาลงแล้วเอ่ยออกมาแบบนั้นแต่ฟังจากนน้ำเสียงแล้วคิมหันต์รู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังอวดหรือโม้ว่าเมียรักเมียหลง
ถุงเงินลงมาด้านล่าง แผ่นหลังบางพิงไปกับกำแพงซึ่งกว่าจะทำใจได้ก็นานมากโขเด็กน้อยยกโทรศัพท์ขึ้นมาดูอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ คนตัวจ้อยหลับตาลงผ่อนลมหายใจให้โล่งอกแล้วเดินเข้าไปในห้องโถงโดยไม่รู้เลยว่ามีคนอื่นอยู่ภายในห้องนี้อีกหลายผู้
"ไอ้ต้าว..นุ๊บนิ๊บดุกดิกพิกกี้บูบู"
"...."
"...."
"คิมหันต์มุกมิ๊กดุ๊กดิ๊ก" ถุงเงินอมยิ้มเมื่อได้เรียกอีกฝ่ายด้วยสรรพนามใหม่ที่เรียนมาจากสิ่งที่เรียกว่ากูเกิ้ล
คนที่นี่เรียกคนน่ารักน่าเอ็นดูว่าแบบนี้เองหรือ..ต่อไปหากไปข้างนอกคงเอาตัวรอดได้สบาย
ยัยน้องโว้ยยยยยยย เพราะอย่างนี้เราควรเก็บโทรศัพท์ให้พ้นมือเด็ก
ไม่เม้นงอนนนนน
ง่วงมากค่ะ..จะตื่นมาอ่านเม้นน้าา
ปล.เผื่อใครสงสัยนะคะ สีหราชกลับชาติมาเกิดเป็นสิงหราชจ้า
