บทที่ 13 ตอนที่ 13
เขมทัตวางดอกไม้ลงบนโต๊ะ เรียวคิ้วหนาขมวดเข้าหากันโดยไม่อาจคลายปมได้เลย เพราะหากเขาไม่ควบคุมตนเองเรื่องมันอาจจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ เขาไม่อยากให้ใครบางคนได้เห็นด้านโหดเหี้ยมของตนเอง กรามหนาขบเข้าหากันเป็นสันแล้วนั่งลงบนเก้าอี้เพื่อผูกปมดอกไม้นั้นอีกครั้ง เป็นของสิ่งแรกที่เขมทัตได้รับมาโดยที่คนให้นั...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 อารัมภบท
2. บทที่ 2 ตอนที่ 1
3. บทที่ 3 ตอนที่ 2
4. บทที่ 4 ตอนที่ 3
5. บทที่ 5 ตอนที่ 4
6. บทที่ 6 ตอนที่ 5
7. บทที่ 7 ตอนที่ 6
8. บทที่ 8 ตอนที่ 7
9. บทที่ 9 ตอนที่ 8
10. บทที่ 10 ตอนที่ 10
11. บทที่ 11 ตอนที่ 11
12. บทที่ 12 ตอนที่ 12
13. บทที่ 13 ตอนที่ 13
14. บทที่ 14 ตอนที่ 14
15. บทที่ 15 ตอนที่ 15
16. บทที่ 16 ตอนที่ 16
17. บทที่ 17 ตอนที่ 17
18. บทที่ 18 ตอนที่ 18
19. บทที่ 19 ตอนที่ 19
20. บทที่ 20 ตอนที่ 20
21. บทที่ 21 ตอนที่ 22
22. บทที่ 22 ตอนที่ 23
23. บทที่ 23 ตอนที่ 24
24. บทที่ 24 ตอนที่ 25
25. บทที่ 25 ตอนที่ 26
26. บทที่ 26 ตอนที่ 27
27. บทที่ 27 ตอนที่ 28
28. บทที่ 28 ตอนที่ 29
29. บทที่ 29 ปัจฉิมบท
30. บทที่ 30 ตอนพิเศษ 1
31. บทที่ 31 ตอนพิเศษ 2
32. บทที่ 32 ตอนพิเศษ 3
33. บทที่ 33 ตอนพิเศษ 4
ย่อ
ขยาย
