บทที่ 16 ตอนที่ 16
เขมทัตมองคนในอ้อมกอดที่หลับลงไป ดวงตาคมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้ายามค่ำคืน การที่เขาได้กอดใครสักคนไม่เคยคิดเลยว่ามันจะอุ่นมากขนาดนี้ เขมทัตเกลี่ยปอยผมของภูพิงค์แล้วค่อยๆทัดหูให้อย่างอ่อนโยน
"เธอทำให้ฉันรู้สึกมีความสุขเวลาที่ได้กลับบ้าน" เขมทัตกระซิบเสียงแผ่วข้างใบหูอันน้อย เขารู้ว่าภูพิงค์หลับลงไปแล้...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 อารัมภบท
2. บทที่ 2 ตอนที่ 1
3. บทที่ 3 ตอนที่ 2
4. บทที่ 4 ตอนที่ 3
5. บทที่ 5 ตอนที่ 4
6. บทที่ 6 ตอนที่ 5
7. บทที่ 7 ตอนที่ 6
8. บทที่ 8 ตอนที่ 7
9. บทที่ 9 ตอนที่ 8
10. บทที่ 10 ตอนที่ 10
11. บทที่ 11 ตอนที่ 11
12. บทที่ 12 ตอนที่ 12
13. บทที่ 13 ตอนที่ 13
14. บทที่ 14 ตอนที่ 14
15. บทที่ 15 ตอนที่ 15
16. บทที่ 16 ตอนที่ 16
17. บทที่ 17 ตอนที่ 17
18. บทที่ 18 ตอนที่ 18
19. บทที่ 19 ตอนที่ 19
20. บทที่ 20 ตอนที่ 20
21. บทที่ 21 ตอนที่ 22
22. บทที่ 22 ตอนที่ 23
23. บทที่ 23 ตอนที่ 24
24. บทที่ 24 ตอนที่ 25
25. บทที่ 25 ตอนที่ 26
26. บทที่ 26 ตอนที่ 27
27. บทที่ 27 ตอนที่ 28
28. บทที่ 28 ตอนที่ 29
29. บทที่ 29 ปัจฉิมบท
30. บทที่ 30 ตอนพิเศษ 1
31. บทที่ 31 ตอนพิเศษ 2
32. บทที่ 32 ตอนพิเศษ 3
33. บทที่ 33 ตอนพิเศษ 4
ย่อ
ขยาย
