บทที่ 17 ตอนที่ 17
"อื้อ!..คุณเขม" ภูพิงค์ดันแผ่นอกแกร่งเพราะความหนัก เขาตัวเท่านี้จะไปทนรับแรงกดทับจากเขมทัตได้อย่างไร ใบหน้าหวานเอียงหลบริมฝีปากร้อนที่บดขยี้เหมือนกับว่ามันเขี้ยวเขามาก พอได้จุ๊บจนพอใจแล้วเขมทัตก็ฝังใบหน้าลงบนลาดไหล่บางที่หอมกรุ่น ภูพิงค์ยกมือขึ้นตบแผ่นหลังกว้างดังเปาะๆเหมือนเป็นการปลอบ เขาเม้มริ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 อารัมภบท
2. บทที่ 2 ตอนที่ 1
3. บทที่ 3 ตอนที่ 2
4. บทที่ 4 ตอนที่ 3
5. บทที่ 5 ตอนที่ 4
6. บทที่ 6 ตอนที่ 5
7. บทที่ 7 ตอนที่ 6
8. บทที่ 8 ตอนที่ 7
9. บทที่ 9 ตอนที่ 8
10. บทที่ 10 ตอนที่ 10
11. บทที่ 11 ตอนที่ 11
12. บทที่ 12 ตอนที่ 12
13. บทที่ 13 ตอนที่ 13
14. บทที่ 14 ตอนที่ 14
15. บทที่ 15 ตอนที่ 15
16. บทที่ 16 ตอนที่ 16
17. บทที่ 17 ตอนที่ 17
18. บทที่ 18 ตอนที่ 18
19. บทที่ 19 ตอนที่ 19
20. บทที่ 20 ตอนที่ 20
21. บทที่ 21 ตอนที่ 22
22. บทที่ 22 ตอนที่ 23
23. บทที่ 23 ตอนที่ 24
24. บทที่ 24 ตอนที่ 25
25. บทที่ 25 ตอนที่ 26
26. บทที่ 26 ตอนที่ 27
27. บทที่ 27 ตอนที่ 28
28. บทที่ 28 ตอนที่ 29
29. บทที่ 29 ปัจฉิมบท
30. บทที่ 30 ตอนพิเศษ 1
31. บทที่ 31 ตอนพิเศษ 2
32. บทที่ 32 ตอนพิเศษ 3
33. บทที่ 33 ตอนพิเศษ 4
ย่อ
ขยาย
