บทที่ 18 ตอนที่ 18

"เป็นเมียพี่นะภูพิงค์" ใบหน้าหวานที่ค่อยๆคลายอาการสะอื้นมองเขมทัตด้วยความอึ้งเล็กน้อย มือหนาลูบกลุ่มผมเส้นยาวด้วยความอ่อนโยนเหมือนปลอบประโลม 

"คุณเขม" น้ำตาที่คลอหน่วยถูกนิ้วหัวแม่มือของเขมทัตปาดทิ้งออกไปช้าๆ เขมทัตใช้นิ้วเกลี่ยใบหน้าสวยเบาๆ 

"อย่ากลัวฉันเลยนะภูพิงค์" เขมทัตจูบซับหลังมือขาว เอ่ยเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ