บทที่ 29 ปัจฉิมบท
ภูพิงค์นั่งลงต่อหน้าผู้เป็นพ่อในสามวันต่อมา ถัดไปข้างหลังก็คือเขมทัตที่นั่งมองอยู่บนเก้าอี้ ภูพิงค์ใช้พวงมาลัยก้มลงกราบแทบเท้าเป็นการขอขมาท่านที่ไม่ได้อยู่ดูแลอย่างเช่นแต่ก่อน กำนันชัชก้มลงลูบหัวลูกชายด้วยความรัก เขารู้สึกดีขึ้นเมื่อใบหน้าน่ารักดูดีขึ้นมากกว่าแต่ก่อน คงได้ยาใจดี
"ขอโทษที่ทำให้ให...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 อารัมภบท
2. บทที่ 2 ตอนที่ 1
3. บทที่ 3 ตอนที่ 2
4. บทที่ 4 ตอนที่ 3
5. บทที่ 5 ตอนที่ 4
6. บทที่ 6 ตอนที่ 5
7. บทที่ 7 ตอนที่ 6
8. บทที่ 8 ตอนที่ 7
9. บทที่ 9 ตอนที่ 8
10. บทที่ 10 ตอนที่ 10
11. บทที่ 11 ตอนที่ 11
12. บทที่ 12 ตอนที่ 12
13. บทที่ 13 ตอนที่ 13
14. บทที่ 14 ตอนที่ 14
15. บทที่ 15 ตอนที่ 15
16. บทที่ 16 ตอนที่ 16
17. บทที่ 17 ตอนที่ 17
18. บทที่ 18 ตอนที่ 18
19. บทที่ 19 ตอนที่ 19
20. บทที่ 20 ตอนที่ 20
21. บทที่ 21 ตอนที่ 22
22. บทที่ 22 ตอนที่ 23
23. บทที่ 23 ตอนที่ 24
24. บทที่ 24 ตอนที่ 25
25. บทที่ 25 ตอนที่ 26
26. บทที่ 26 ตอนที่ 27
27. บทที่ 27 ตอนที่ 28
28. บทที่ 28 ตอนที่ 29
29. บทที่ 29 ปัจฉิมบท
30. บทที่ 30 ตอนพิเศษ 1
31. บทที่ 31 ตอนพิเศษ 2
32. บทที่ 32 ตอนพิเศษ 3
33. บทที่ 33 ตอนพิเศษ 4
ย่อ
ขยาย
