บทที่ 14 ตอนที่ 13

ยามที่รถเคลื่อนออกจากตัวจังหวัด เตชินท์เหลือบสายตามองเอื้องผึ้งที่นอนหลับอยู่ข้างกาย ขอบดวงตากลมบวมเป่งจากการร้องไห้ มือสากเคลื่อนเข้าไปลูบกลุ่มผมนุ่ม

'พี่เต' ฉิบหาย วนอยู่แต่ในหัวกูก็คำนี้แหละ พอคิดมันดันเริ่มแข็งคับกางเกง เตชินท์ข่มตาลงพยายามไม่คิดอะไรไปไกล เมื่อไฟสัญญาณเปลี่ยนสีเขาถึงได้เลิกฟุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ