บทที่ 9 รำลึกความหลัง
ใบหน้าที่ปราศจากรอยยิ้มของเขาทำให้เธอประหม่า มันขยับใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนเธอมองหน้าเขาไม่ชัด คนน้องไม่สามารถสู้สายตาคู่นั้นได้ จึงได้แต่หลับตาปี๋ขณะที่ริมฝีปากแนบชิดติดกัน
ลมหายใจอุ่นของเขาเป่ารดแก้มจนคนน้องแอบหดคอหนีด้วยความจั๊กจี้ แต่ก็ถูกซันรั้งต้นคอเอาไว้แล้วบดจูบลงมาหนักกว่าเดิม
จูบแสนเร่าร้อนกับเสื้อเปื้อนกาแฟที่ถูกถอดโยนทิ้งไปส่วนไหนไม่รู้ของห้องกำลังบอกให้เธอเตรียมตัวเตรียมใจ เพราะจากนี้ เกม ของจริงกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว
“พี่ซัน” เสียงหวานเรียกชื่อเขาอย่างแผ่วเบาแต่ซันกลับทำเหมือนไม่ได้ยิน เขาผละริมฝีปากออกไปเพียงชั่วครู่ก็เข้ามาจูบใหม่ ทำอย่างนี้ซ้ำหลายครั้งจนคนน้องรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก
แล้วไม่เท่านั้น...มือหนายังถือวิสาสะเข้ามายุ่มย่ามกับกระดุมเสื้อของเธอ ยังไม่ทันได้มีโอกาสปัดมือเขาออกก็ถูกถอดออกยันเม็ดสุดท้าย ไม่เว้นแม้แต่ที่ซ่อนอยู่ในจุดที่ยัดในอยู่ใต้กางเกง
สาบเสื้อที่แยกออกจากกันทำให้เกิดความรู้สึกหวิวๆ อยู่แถวหน้าอก คนน้องพยายามรวบเสื้อเข้าหากันเพราะความเขินอายแต่กลับถูกซันกระชากออก ไม่เท่านั้นเขายังถอดออกไปโดยไม่ถามความสมัครใจเธอเลยสักคำ
“พี่ซัน...เดี๋ยวมีคนมา”
เขาไม่ได้ล็อกประตู แล้ววันนี้ก็ไม่ใช่วันหยุด เกิดมีคนมาเห็นว่าที่พนักงานใหม่กับเจ้าของคลินิกมีอะไรกันคงโดนนินทาจนอยู่ไม่ได้แน่
“เพิ่งสิบโมงเอง นอกจากป้าน้อมแล้วไม่มีใครมาหรอก”
“แต่ถ้าป้าน้อมมา...”
“ป้าน้อมกลับไปแล้ว”
ไม่มีอะไรหยุดเขาได้แล้วทั้งนั้น ซันไม่รอช้าสอดมือเข้าไปลูบแผ่นหลังเนียน วาดฝ่ามือไปทั่วแล้วหยุดอยู่ที่ตะขอบราก่อนจะปลดมันออกด้วยมือเพียงข้างเดียว
เป็นอีกชิ้นที่เขาโยนทิ้งไปอย่างไร้เยื่อใย ขณะที่จัดการกับปราการทุกชิ้นบนตัวเราทั้งคู่จมูกโด่งก็คลอเคลียอยู่ที่แก้มเนียนไม่ห่างไปไหน
ซันหอมแก้มนิ่มจนพอใจ รู้ตัวอีกทีก็ไม่เหลือสิ่งใดกั้นขวางระหว่างเราอีกต่อไปแล้ว เขาดึงคนน้องเข้ามากอด กอดแล้วก็จูบหนักหน่วงจนปากเธอบวมอีกรอบทั้งที่เพิ่งยุบไปวันก่อนนี้เอง
ความนุ่มนิ่มของน้องทำให้เขาเริ่มคุมตัวเองไม่อยู่ ขาเรียวถูกจับแยกออกก่อนที่ซันจะแทรกตัวเข้าไป ส่งความร้ายกาจเข้าถูไถกับส่วนอ่อนไหวจนคนถูกกอดสะดุ้งเล็กๆ
แม้ไม่ใช่ครั้งแรกแต่นี่ก็เพิ่งครั้งที่สองของเธอเอง ซ้ำตอนนี้ยังไม่ได้มีฤทธิ์แอลกอฮอล์เข้ามาช่วยเหมือนอย่างบนเรือนั่นอีก เธอไม่รู้ว่าตัวเองจะไหวไหม...
แต่ความกลัวของเธอก็ถูกปลอบประโลมโดยจุมพิตเล็กๆ ของเขาประทับลงที่หัวไหล่ ลามมาที่ไหปลาร้าจนถึงซอกคอขาว เขาไม่ปล่อยให้มีพื้นที่ผิวตรงไหนที่ไม่สัมผัสกับลมหายใจของเขา ริมฝีปากของเขา จูบของเขา
จูบนั้นเลื่อนลงมาที่เนินอก เห็นปลายยอดอกแสนยั่วยวนอดก็นึกอยากแกล้งขึ้นมา
“อื้อ...”
คนน้องสะดุ้งร้องเสียงหลง ซันยกยิ้มชอบใจแต่ก็ไม่คิดหยุด เขาเพิ่มแรงดูดให้มากขึ้นส่วนอีกมือก็บีบขย้ำอีกข้างด้วยความมันมือ
เห็นตัวเล็กๆ นุ่มนิ่มๆ แบบนี้ แต่สู้ไม้สู้มือเป็นบ้า เขายังจำความรู้สึกวันนั้นได้ต่อให้ผ่านมาแล้ว 6 เดือนกว่าก็ตาม
เขาไม่เคยชอบคนน่ารัก ยิ่งเป็นน้องสาวเพื่อนยิ่งไม่คิดมองในเชิงชู้สาว แต่เพียงครั้งเดียวที่ร่วมเตียงกันมันทำให้เขาเสียสติ ไม่รู้ว่าทำไมถึงต้องพยายามให้เธอมาทำงานด้วยกันทั้งที่จะปล่อยไปก็ได้
แต่เขาไม่ทำ...ยิ่งตอนนี้อ้อยเข้าปากช้างแล้วไม่มีวันหรอกที่เขาจะยอมปล่อยไปง่ายๆ
เขารู้สึกว่าตัวเองรอมามากพอแล้ว วันนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นช้างตัวนี้จะกินอ้อยเท่านั้น...กินให้หมดทั้งตัวไปเลย
เขาพรมจูบไปทั่วผิวเนียนจนพอใจแล้วก็เริ่มเลื่อนหน้าต่ำลงมา หน้าท้องแบนราบขยับไปตามจังหวะหายใจหนักหน่วงของคนตัวเล็กเมื่อเขาประทับจูบลงไปอีกครั้ง
แต่เขาไม่ทำเพียงแค่นั้น จูบแล้วก็ลากมาจนถึงสะดือบุ๋ม ทว่าในขณะที่กำลังใช้ปากสำรวจไปทั่วมือซุกซนกลับกำลังรุกล้ำส่วนอ่อนไหวจนคนน้องสะดุ้งเฮือก
“พะ...พี่ซัน อ๊ะ!”
นิ้วเรียวกดแล้วนวดคลึงเบาๆ ทำเธออ่อนระทวยหมดแรง มือวางลงไปบนโต๊ะประคองตัวเองเอาไว้ไม่ให้หงายหลัง แต่กลายเป็นว่าปัดเอกสารที่วางอยู่บนนั้นหล่นกระจายเกือบหมด
“นะ...น้องขอโทษค่ะ”
“ไม่เป็นไร พี่เก็บได้”
“แต่ว่า...อื้อ...”
พอเธอจะแย้งหน่อยความสนใจก็ถูกดึงไปด้วยนิ้วของเขา ส่วนลึกในร่างกายถูกรุกล้ำอย่างเอาแต่ใจจนเธอไม่อาจกลั้นเสียงเอาไว้ได้
เหมือนว่ายิ่งได้ยินเสียงเธอมากเท่าไหร่เขายิ่งชอบใจ นิ้วที่ขยับเข้าออกนั้นทำในกายเธอร้อนรุ่ม มือข้างหนึ่งยกขึ้นมาจับบ่าเขาแล้วจิกเล็บลงไปเพื่อระบายอารมณ์
“พี่ซัน...อ๊ะ เบาหน่อย”
“ตอดแรงขนาดนี้บอกพี่เบาหน่อย เบาแบบไหนครับ แบบนี้หรือเปล่า?”
“อะ...อ๊า!!”
เขาแกล้ง อะไรก็ได้ที่ทำแล้วเห็นเธอควบคุมตัวเองไม่ได้เขายิ่งชอบใจ ปลายยอดอกที่ถูกดูดจนบวมเห่อถูกเขารังแกอีกครั้งไปพร้อมๆ กับนิ้วที่ขยับเข้าออกอย่างเอาอกเอาใจ
เธอรู้สึกเหมือนถูกดึงขึ้นรถไฟเหาะที่สูงเสียดฟ้าแล้วปล่อยให้ร่วงลงมาทั้งอย่างนั้น ร่างกายที่กระตุกเกร็งทำให้คนที่กำลังปรนเปรอรู้ว่าเธอชิงเสร็จก่อนไปเป็นที่เรียบร้อย
ซันถอนนิ้วออกมาแล้วเลียน้ำหวานที่เคลือบปลายนิ้วอยู่ สายตาของเขาที่มองมาทำให้คนน้องรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก
วันนั้นเธอเมามากมันเลยดูง่ายที่จะสู้สายตาเจ้าชู้ของเขา แต่ตอนนี้ไม่เลย เธอเหมือนจะไม่ไหว กำลังจะเป็นลมคาอ้อมแขนของเขาอยู่แล้ว
“หยิบของให้พี่หน่อยสิ”
ซันพยักพเยิดไปยังมุมหนึ่งของโต๊ะ ตรงนั้นมีถุงเล็กๆ สีดำที่มีโลโก้สีชมพูวางอยู่
เธอหยิบมันมายื่นให้เขา ทันทีที่ซันจัดการเปิดถุงใบหน้าของหญิงสาวก็เห่อร้อนขึ้นมาอีกครั้ง
ถุงยางอนามัย!? นี่เขาเตรียมพร้อมเพื่อจะมีอะไรกับเธอขนาดนี้เลยเหรอ?
“วันนั้นซื้อมาจากญี่ปุ่น ไม่คิดว่าจะได้ใช้...”
“แสดงว่าก็เล็งๆ ว่าจะใช้กับคนอื่นใช่ไหมคะ ถ้าอย่างนั้นปล่อยน้อง น้องไม่ทำแล้ว”
เธอทำท่าจะลงจากโต๊ะทั้งอย่างนั้นแต่มีเหรอที่ซันจะยอมง่ายๆ เขาใช้แขนกันเธอเอาไว้ขณที่ปากคาบถุงยางแล้วอีกมือก็ฉีกมันไปด้วย
“แล้วคนเล็กอยากให้พี่ใช้กับเราคนเดียวเหรอคะ?”
“ปะ...เปล่าสักหน่อย น้องไม่ได้พูด”
“แต่พี่อยากใช้กับเราคนเดียวนะ นี่ตั้งแต่วันนั้นก็ยังไม่มีกับใครเลย”
“ไม่เชื่อหรอก คำพูดผู้ชายเจ้าชู้”
“ว่าพี่เจ้าชู้ เคยลองคบพี่ดูหรือยัง”
เขาไม่ฟังอะไรทั้งนั้นแล้ว ต่อให้เธอจะดูไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูดแต่ถุงยางก็ถูกสวมเรียบร้อย ซันไม่รอช้าส่งปลายหัวหยักไปทักทายแอ่งเกสรที่เขาเพิ่งทำให้เกิดความฉ่ำชื้นขึ้นมาก่อนหน้านี้
“อ๊ะ” เสียงครางเล็กๆ เกิดขึ้นเมื่อเขาเริ่มขยับตัวตนเข้าไป แต่เข้าไปได้เพียงแค่หัวเท่านั้นก็รู้สึกว่าแน่นจนเข้าไปต่อไม่ไหว
ครั้งที่แล้วทำยังไงถึงเข้าไปได้ง่ายขนาดนั้นวะ
“คนเล็ก อย่าเกร็ง...”
คนน้องใช้ดวงตาสั่นระริกมองเขาอย่างไม่เข้าใจนัก เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าไอ้คำว่าอย่าเกร็งในความหมายของเขามันหมายความว่ายังไง
“ถ้าเกร็งจะเจ็บ เชื่อพี่”
“น้อง...ทำไม่เป็น”
“ทำเหมือนบนเรือนั่นแหละ”
ก็ตอนนั้นเธอเมาอยู่ใครจะไปจำได้ว่าทำยังไงเล่า!!
เห็นสีหน้าของเธอแล้วเขาก็กระตุกยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะเริ่มเป็นฝ่ายนำเกมด้วยตัวเอง
“กอดพี่”
แขนเล็กยกขึ้นกอดคอเขาอย่างว่าง่าย ซันอุ้มคนน้องขึ้นมาแล้วเดินตรงไปยังโซฟาที่อยู่อีกมุมของห้อง ถ้าเป็นตรงนี้คงทำอะไรถนัดหน่อย
เขานั่งลงโดยให้เธอคร่อมตักเอาไว้ ใบหน้าเล็กซุกอยู่ที่ไหล่ของเขาขณะที่มือหนาจับของตัวเองจ่อปากทางเข้าแล้วให้เธอกดตัวเองลงไป
“ค่อยๆ”
“ฮึก...เจ็บ”
น้ำตาไหลออกมาจากปลายหางตา เนื้อตัวคนน้องสั่นเทิ้มกอดเขาแน่นจนซันต้องจูบซับน้ำตาให้อย่างแผ่วเบา
“มันจะไม่เจ็บ พี่สัญญา”
ร่างกายมันเชื่อใจเขาแล้วขยับไปเอง ทุกวินาทีที่เขาเข้ามาในกายความเจ็บปวดไม่ได้ลดน้อยลงเลย แต่เธอถูกเขาปลอบประโลมด้วยจูบแผ่วเบาที่ค่อยๆ ขยับเป็นความร้อนแรงจนในที่สุดความสนใจก็ถูกดึงไปจนหมด
เขาไม่ได้เร่งรีบ แช่ตัวตนเอาไว้อย่างนั้นเพื่อให้เธอได้ปรับตัวเสียก่อน แต่ก็เพียงครู่เดียวเท่านั้นเพราะวินาทีต่อมาเขาก็เริ่มเดินเกมทันที
มือหนาบีบสะโพกผายกระตุ้นให้เธอขยับเสียที ความคับแน่นตรงจุดนั้นทำให้คนน้องสะท้านไปทั้งตัว เธอจิกมือลงบนไหล่เขาแรงขึ้นจนเหมือนจะมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย
“อ๊ะ น้องขอโทษค่ะ”
“ขอโทษเรื่องอะไรครับ”
“น้องทำพี่ซันเจ็บ”
เขาหันไปมองแผลนั้นแล้วยิ้มออกมา “แค่นี้เอง จิ๊บๆ”
ยิ่งเธอทำเขาเจ็บมากเท่าไรยิ่งเร้าอารมณ์เขามากเท่านั้น ซันเริ่มทนไม่ไหว เมื่อคนน้องขยับไม่ได้ดั่งใจก็พลิกตัวเธอลงนอนแล้วเป็นฝ่ายเดินเกมเองเสียเลย
มองเห็นใบหน้าน่ารักจากมุมนี้แล้วยากที่เขาจะยังยั้งใจอยู่ได้ เอวสอบเริ่มขยับเนิบนาบก่อนจะเร่งจังหวะขึ้นจนคนน้องหัวสั่นหัวคลอนไปหมด
เรือนร่างของเธอขยับไปตามจังหวะของเขา มือหนาเอื้อมไปจับเอวคอดกิ่วแล้วตอกสะโพกเข้าไปแรงๆ จนเสียงร้องดังออกมาจากคนตัวเล็ก
“ฮึก...พี่ซัน”
เธอร้องไห้ แต่ไม่ได้ร้องเพราะเจ็บปวด ความรู้สึกดีที่เขามอบให้มันบอกเขาผ่านการโอบรัดแนบแน่นจนความสุขล้นอยู่ในอก
เสียงร้องของเธอมันหวานหูจนเขาอยากแกล้งมากกว่านี้อีก มือหนาฟ่อนเฟ้นไปทั่วทั้งหน้าอก ต้นขา ลามไปจนถึงแก้มนิ่มที่เขาฟัดมาแล้วหลายครั้ง
ขาเรียวถูกเขาจับขึ้นมาพาดบ่าข้างหนึ่งทำให้เขาตอกสะโพกเข้าไปได้อย่างถนัดถนี่ เสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังคับห้องยิ่งเร้าอารมณ์ให้ไปไกลสุดกู่
เขาไม่สามารถหยุดตัวเองได้อีกต่อไปแล้ว
“อ๊ะ...พี่ซัน เบาหน่อยค่ะ...”
“ถ้าเธอเจ็บอยากหยุด ก็บอกพี่ได้เลยนะครับ” แต่ไม่สัญญานะว่าจะหยุด
เธอไม่ได้พูดอะไรออกมาแค่ปล่อยเสียงร้องไปตามอารมณ์อย่างที่ใจต้องการ มือเล็กยกขึ้นดันหน้าท้องของเขาคล้ายจะบอกให้หยุด แต่ถ้าปากไม่ได้พูดเขาก็เข้าใจว่าให้เข้าไปแรงกว่านี้อีก
“อะ...อ๊า”
“เธอ...ไม่ไหวแล้ว จะเสร็จ”
“อือ”
เขาเพียงแค่ จะเสร็จ แต่คนน้องนำทางไปก่อนแล้ว ร่างกายเธอกระตุกเกร็งชิงเสร็จสมเป็นครั้งที่สองขณะที่ซันเพิ่งจบไปรอบแรกเท่านั้น
เธอนอนแผ่อยู่บนโซฟาหายใจหอบถี่อย่างคนหมดแรง วินาทีที่เขาถอนตัวตนออกไปคิดว่าคงจบแล้วแต่ไม่คิดว่าซันจะเดินไปที่โต๊ะแล้วเปลี่ยนถุงยางอันใหม่ก่อนจะเดินกลับมาพลิกตัวเธอให้นอนคว่ำ
“จะทำอีกเหรอคะ...อ๊ะ...”
ครั้งนี้เขาไม่ต้องรออะไรแล้ว เพียงแค่เข้ามาสวมกอดแล้วก็ใส่เข้าไปอย่างง่ายดาย
“พี่โดนกาแฟรดตัวตั้งหลายรอบ ทำครั้งเดียวก็ไม่คุ้มค่าเสื้อสิ”
“ไหนบอกว่าไม่เป็นไรไงคะ...” เสียงเธอเริ่มสั่นอีกครั้งเพราะเขาไม่ยั้งแรงที่กระแทกเข้ามาเลยสักนิด ไฟสามารถจุดติดได้อย่างง่ายดายทั้งที่เสร็จไปแล้วรอบหนึ่ง
“ก็ไม่เป็นไร” ซันยื่นหน้ามากระซิบที่ข้างหู “แต่ไม่ได้หมายความว่าพี่จะไม่เอาคืน”
“อ๊ะ...”
“เสื้อพี่เสียไปสามตัว เธอก็ต้องเสียตัวให้พี่สามครั้ง”
“...”
“แต่ถุงยางพี่มีสี่ชิ้น วันนี้เอาให้หมดกล่องไปเลยดีกว่าเนอะ”
“อื้อ”
