บทที่ 108 จำคนไม่ผิด - Part พี่อุ่น

"...มิน?"

มินตราหยุดชะงักฝีเท้าลงตรงหน้าประตู มือจับลูกบิดค้างไว้

"ไม่ใช่ค่ะ" เธอเอ่ยตอบโดยไม่ยอมหันกลับไปมอง

"มิน นั่นมินใช่ไหม"

"จำคนผิดแล้วค่ะ"

"ตุ๊กตาหมีตัวนั้นเราเป็นคนคีบมาให้เองกับมือนะ"

มินตราหลับตาลง นึกสาปแช่งตุ๊กตาหมีตัวนั้น สาปแช่งร้านขายยาร้านนี้ และสาปแช่งโชคชะตาที่ชอบเล่นตลกกับเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ