บทที่ 16 หัวใจไม่เหมือนเดิม

"จับราวตรงนี้ไว้ครับ" พี่อุ่นขยับเข้ามาใกล้ คอยกำชับและอธิบายอย่างใจเย็น "ค่อย ๆ ก้าวขึ้นไปทีละขั้น ไม่ต้องรีบนะ"

ฉันพยักหน้ารับคำหงึกหงัก ก่อนจะค่อย ๆ พาร่างตัวเองปีนขึ้นไปทีละสเต็ป... จนกระทั่งเหลือเพียงบันไดขั้นสุดท้าย ทว่าจู่ ๆ ปลายรองเท้าผ้าใบดันไปสะดุดแง่ไม้จนลื่นไถล

"ว้าย!"

ทว่ายังไม่ทันที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ