บทที่ 17 รักสามเศร้า

"โอเค ๆ พักก่อน!"

เสียงหัวเราะของพี่พีทดังขึ้น ทำลายความเงียบเชียบที่ปกคลุมอยู่ทั่วลานกิจกรรมลงในพริบตา

"ไอ้กาย มึงปล่อยเอวน้องก่อนก็ได้มั้ง"

คำทักนั้นทำให้ฉันสะดุ้งเฮือกเหมือนเพิ่งได้สติ พอก้มลงมองก็พบว่า... มือหนาของพี่กายยังคงโอบคาอยู่ที่เอวของฉันจริง ๆ

"เอ่อ..."

ชายหนุ่มรีบชักมือกลับแทบจะทั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ