บทที่ 31 จูบแรก

สายตาของเราสองคนประสานกันนิ่ง ท่ามกลางหยาดฝนที่โปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย เสียงซ่าของเม็ดฝนช่วยกลบทุกสรรพเสียงรอบกาย จนชวนให้รู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบในเวลานี้... หลงเหลือเพียงแค่เราสองคนเท่านั้น

จู่ ๆ กระแสลมแรงก็พัดกรรโชกเข้ามาหอบใหญ่ ส่งผลให้ร่างของฉันเซถลาไปข้างหน้าโดยไม่ทันตั้งตัว

"อ๊ะ!"

พี่กายรีบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ