บทที่ 33 คนของกาย

แสงแดดยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาพร้อมกับเสียงนกร้อง เสียงนาฬิกาปลุกทำให้ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อาการง่วงเหงาหาวนอนที่เคยมีในเช้าวันจันทร์หายไปเป็นปลิดทิ้ง

"แหม... คนมีความรักนี่มันตื่นง่ายจังเลยนะ" เสียงน้ำขิงแซวมาจากเตียงตรงข้าม

ฉันทำเป็นหูทวนลมแล้วรีบจัดการตัว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ