บทที่ 41 ไม่แย่งของเพื่อน

จนเมื่อพากันเดินมาถึงลานจอดรถ พี่กาย ยอมปล่อยมือฉันก่อนหยิบหมวกกันน็อกออกมา เขายื่นหมวกใบเล็กมาให้ฉัน "ใส่ครับ"

ฉันรับมา แต่ก่อนที่จะทันได้สวม คนตัวสูงก็เขยิบกายเข้ามายืนตรงหน้าแล้วช่วยจัดหมวกให้เอง ปลายนิ้วเรียวยาวของเขาค่อย ๆ ปรับสายรัดใต้คางให้อย่างเบามือ ใบหน้าคมคายอยู่ใกล้กันมาก... ใกล้จนฉันมอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ