บทที่ 78 แค่อดีต - Part พี่อุ่น

สายลมหนาวยามดึกพัดเอื่อยผ่านมาวูบหนึ่ง พาเอากลิ่นควันธูปและกลิ่นโคมไหม้ลอยมาจาง ๆ อุ่นทอดสายตามองเด็กสาวตรงหน้า... คนที่เขาเฝ้ามองแผ่นหลังและรอยยิ้มมาตลอดทั้งเทอม คนที่ทำให้เขาตื่นเช้ามาช่วยงานคณะทุกวันโดยไม่เคยบ่นเหนื่อย

แล้วเขาก็เอื้อนเอ่ยประโยคที่ซ้อมพูดในใจมาตลอดทั้งคืน...

"ต่อจากนี้... พี่ขอเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ