บทที่ 88 คนที่หายไป - Part อุ่น

สามวันหลังคืนยี่เป็ง...

ฉันยังคงรู้สึกแปลก ๆ ทุกครั้งที่ต้องก้าวขาเดินผ่านห้องสโมสรนักศึกษาวิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์

ไม่ใช่เพราะความอึดอัด... แต่เป็นเพราะมันเงียบเหงาเกินไป ไม่มีเสียงทุ้มนุ่มนวลค่อย ๆ เอ่ยทักว่า 'ใบเฟิร์นครับ' ไม่มีกล่องทาร์ตไข่หอมกรุ่นวางรออยู่บนโต๊ะ ไม่มีขวดน้ำเย็นเจี๊ยบยื่นมาให้ตอ...