บทที่ 65 Chapter 22

หลังจากที่ทุกคนออกไปจากห้องเอก็รีบวิ่งไปประคองดาริกาให้ลุกขึ้นยืน เธอมองผู้จักการของตัวเองน้ำตานองหน้า ทั้งรู้สึกเสียหน้าและรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่จากคุณภูมิ ไม่เคยมีใครมาทำแบบนี้กับเธอเลยซักครั้งในชีวิต เธอต้องลดศักดิ์ศรีมาก้มลงกราบคนธรรมดาอย่างข้าว มันเป็นเรื่องที่น่าอายที่สุด

“น่าอับอาย...